Witam,

Koledzy na PSW utworzyli post pt. "co można robić w taki wieczór jak dziś", wysłałem im jedno ze zdjęć poniżej.  Siłą rzeczy, przy takiej zimie, temat śniegu jest wciąż na topie. Tysiące metrów sześciennych śniegu zalegają bezproduktywnie na naszych podwórkach przed domami, przed blokami, firmami itd. I tylko nas denerwują. A jak by nie było to jest woda, cenna woda, która wiosną może się przydać.

Na ryby nie pojadę bo nie ma kiedy, zresztą dojazdy do zbiorników zasypane, na rzece strach łowić. A można przecież coś wybudować! Jak niektórzy wiedzą rokrocznie buduję dużego bałwana, a pierwszy raz od wielu lat jest dużo śniegu i długo leży.

Strażacy mówią, że w metrze sześciennych ubitego, mokrego śniegu jest do 700 kg wody. Wyobraźcie sobie, że statystycznie budujemy 40 mln bałwanów, każdy zbudowany 1 m3 śniegu... Przychodzi odwilż i nasze bałwany "blokują" 20 mln m3 wody. Tak z grubsza. Wiadomo, bałwany też się będą topić ale wolniej. Mniej wody spłynie do rzek, mniejsze zagrożenie powodziowe!? A przecież można też wybudować zamki, zjeżdżalnie śniegowe, śniegowe zwierzaki itd.

Uprzedzając pytanie, ile czasu zajęła mi budowa? Kilkadziesiąt - kilka sobót, po 2-3 godziny i kilkanaście wieczorów, gdy wywoziłem śnieg z podwórka i drogi dojazdowej do garażu.

*

*

Co można znaleźć w Sieci na temat śniegu:

"Opady atmosferyczne zarówno ciekłe jak i stałe tworzą się powyżej poziomu kondensacji, czyli wysokości na której para wodna osiąga stan nasycenia. Chmury z których powstają opady możemy podzielić na wodne, mieszane i lodowe. Chmury wodne tworzą się w dodatnich temperaturach, mieszane w zakresie temperatur od 0 do - 40°C. Chmury lodowe tworzą się tylko przy bardzo niskich temperaturach. Śnieg pada z chmur: Altostratus, Nimbostratus, Stratocumulus, Stratus (tylko śnieg ziarnisty), Cumulus, Cumulonimbus. Procesy mikrofizyczne zachodzące w chmurach prowadzące do tworzenia się kropel i kryształków lodu są bardzo złożone. Większość lub prawie wszystkie kryształki zarodnikowe tworzą się wokół jądra zamarzania (krystalizacji), którymi są ciała obce pochodzące z powierzchni Ziemi (np. różnego rodzaju cząstki gleby, dymy itp.) unoszone na znaczne wysokości przez występujące ruchy turbulencyjne. Powstająca wokół jądra warstwa wody tworzy - w górnej części chmury - krople lub kryształ zarodnikowy. Dzięki procesom sublimacji ( bezpośrednie przejście lodu w parę wodną, któremu towarzyszy pobieranie ciepła z otoczenia) lub koagulacji (łączenie się w większe krople kropelek wody na skutek zderzania się ze sobą w czasie grawitacyjnego spadania lub w wyniku ruchów turbulencyjnych ) powstaje płatek śniegu. Największe z nich spadają w dół chmury pokonując siłę wstępujących prądów powietrza osiągając warstwę w której przeważają przechłodzone kropelki wody. Drogą sublimacji śnieżynka zwiększa swoją objętość. Najszybciej przyrastają jej części wypukłe i najbardziej oddalone od środka. Z sześciograniastego płatka wyrasta sześcioramienna gwiazdka.

Po wydostaniu się z chmury płatki śniegu rozpoczynają swoją drogę w stronę powierzchni gruntu. W zależności od wysokości chmur z których następuje opad droga ta może liczyć od 500 do 5000 m. Na lecące w dół płatki śniegu działają: siła ciążenia, siła wyporu oraz opór powietrza. Prędkość spadania płatków śniegu w nieruchomym powietrzu, nazywana jest prędkością hydrauliczną cząsteczki i zależy głównie od masy, kształtu, rozmiaru cząsteczki oraz gęstości powietrza. Małe śnieżynki w postaci igieł i słupków padające przy mroźnej pogodzie mają zwykle prędkość do 0,5 m/s, płatki i gwiazdki 0,5-1,0 m/s, krupa śnieżna i lodowa od 1,0 do 2,7 m/s. Prędkość i długość drogi przebytej przez śnieżynkę zależy głównie od prędkości wiatru przy której występuje opad śniegu."

źródło: http://www.imgw.pl/wl/internet/zz/oddzialy/krakow/lawiny/o_snieg.html - i tu przeczytacie więcej o śniegu, naprawdę warto.

*

A tu mała premia:

jak Amerykanie radzą sobie z nadmiarem śniegu - też tak można.

www.SnowDragonMelters.com