"Oczko" czyli Zimorodkowa arena zmagań spławikowych....

   Według wszelkich znaków na niebie i ziemi, pierwsze zawody o tytuł spławikowego mistrza naszego koła odbędą się na akwenie należącym do klubu LKS Przełom Kaniów. Klub ten posiada kilka zbiorników słynących z dużej głębokości, wielkiej różnorodności gatunkowej no i potężnych przedstawicieli wielu gatunków ryb.

OCZKO czyli zbiornik na którym rozegrane zostaną zawody to jednak woda całkiem inna niż pozostałe. Jest to staw o stosunkowo dużej powierzchni(10 hektarów), ale bardzo małej głębokości średniej. 1-1,5 m to najczęstsza głębokość na jakiej się łowi. Stali bywalcy twierdzą, że na środku znajduje się kilka dziur, ale nie żeruje w nich ryba- są to zapadliska kopalniane, wydobywa się z nich prawdopodobnie sporo gazu.

Staw rozdzielony jest pasem trzcin, oprócz spławów naprawdę dużych ryb można obserwować w nich kilka gatunków ptaków, w tym BĄK, ptak niezwykle rzadki - ciekawostka ornitologiczna przyciągająca obserwatorów z całej okolicy. Poza szlachetnymi gatunkami ptactwa, Oczko zamieszkują ogromne stada ptactwa wodnego różnych gatunków.

Ale przejdźmy do ryb....

Chciałbym dokonać analizy zbiornika pod kątem zawodów spławikowych, a zarazem z góry zaznaczyć ze nie jestem żadnym fachowcem w tej dziedzinie. Opieram się na kilkuletnim doświadczeniu swoim, swojego taty i zaprzyjaźnionych wędkarzy z Kaniowa.

Grobla na której rozegrane będą zawody, na co dzień zamknięta jest dla wędkarzy, jest to brzeg graniczący ze stawami hodowlanymi należącymi do sekcji, władze sekcji słusznie uważają że miejsca do łowienia na oczku jest dość, rybom należy się spokój;)

Maksymalna głębokość osiągalna zestawem spławikowym z grobli to 2 m. Przy czym łowiąc 7 metrowym „batem" mamy do dyspozycji jakies 1,2 m wody. Wybór metody należy więc dobrze przemyśleć.

Za plecami raczej nie ma większych przeszkód więc możliwe jest nawet użycie skróconego zestawu, tzw. tyczki. Dno łowiska pozbawione jest raczej zaczepów, a jeśli się trafiają to mają raczej charakter roślinności zielonej lub niewielkich patyków przyniesionych przez wodę.

Teraz rybostan, rzecz najważniejsza. Więc zacznę z grubej rury!

NIE ZNAM BARDZIEJ RYBNEGO ZBIORNIKA!!
W zbiorniku występują praktycznie wszystkie gatunki ryb spotykane w naszych okolicach (rzecz jasna bez pstrągów  ,lipieni ,głowatek itp.). Podstawową rybą zawodniczą w zbiorniku są zdecydowanie Karaś, płotka i.........sumik karłowaty....Tak, bandyta ten występuje na Oczku w takich ilościach, że nie jeden wędkarz z jego powodu zrezygnował z wędkowania tam...
Ale dla zawodników jest to o tyle cenna ryba, że żeruje ZAWSZE, WSZĘDZIE i je WSZYSTKO!! Nie ma zanęty w którą nie wchodzi;)
Karaś- każdy kto próbował je łowić, wie że są takie dni kiedy można wodzić im zestawem pod nosem i za żadne skarby nie daje się skusić do brania, żeby za godzinę lub dwie łapać przynętę jeszcze w locie w dowolnie wybranym punkcie na wodzie. Jedno jest pewne - Oczko to łowisko pełne karasia. W gorące letnie dni, kiedy woda przypomina zupę ogórkową bez śmietany (takie moje kucharskie skrzywienie) karasie często wychodzą pod powierzchnie całymi stadami. Gwarantuje że widok ten zapiera dech w piersiach, rzadko zobaczyć i złapać można karasia poniżej 15 cm, a osobniki powyżej 35 cm nikogo nie dziwią.

Płoć to kolejna ważna na oczku ryba, średnia jej wielkość jednak nie poraża,  15 cm to taki „dobry rocznik" jej wielkość rekompensuje zdecydowanie jej ilość. Po wrzuceniu do wody kilku kulek, zazwyczaj po 5 minutach, meldują się pierwsze osobniki, ich wielkość to jakieś 5 cm, ale z czasem jest tylko lepiej. I znowu, użyta zanęta zazwyczaj nie robi różnicy, szczególnie późną wiosną, gdy woda jest już nagrzana, jednak gardonix i trochę pinki  nie raz doprowadzały wodę do przysłowiowego „wrzenia".
Leszcz, wzdręga, okoń, karp, lin, jaź,  amur to jak dla mnie na oczu przyłów. Nie wpadłem jeszcze na pomysł jak łowić je metodycznie, (w przypadku Karpia i Amura mam na myśli mniejsze sztuki, większe to sport dla wyspecjalizowanych „grunciarzy").
Stada leszczy wchodzą czasem w zanętę, 35 cm to ich średnia wielkość, ale nie udało mi się złowić nigdy więcej niż dwie sztuki. Drapieżniki to osobny temat, ale średnio przydatny pod kątem zawodów spławikowych. Jedynie okoń, zazwyczaj gruby, ale w niewielkich ilościach może dorzucić kilka punktów na wadze.

Moją ulubioną techniką na Oczku jest odległościówka ze stałym spławikiem (wiem że trochę się wyklucza ale co tam;) pewnie lepiej było użyć bolonki 5-6 metrowej, ale takiej nie posiadam.Gramatura spławika w zależności od siły wiatru oscyluje między 1 a 4 gramy.
Wiatr i charakterystyka brań warunkuje też sposób obciążenia zestawu. Jeśli brania są zdecydowane stosuje obciążenie punktowe (oliwkę) tuż nad przyponem, jeśli ryby są bardziej wymagające kumuluje obciążenie pod spławikiem (50%) -  resztę rozkładam na żyłce aż do przyponu w postaci niewielkich śrucin, tak żeby opadało ono wachlarzowo, a na dnie wspierał się sam przypon lub mała śrucina sygnalizacyjna.
Jeśli chodzi o grubości żyłki, to przesada w żadną stronę jak zwykle nie jest wskazana. Cienka żyłka główna da nam długie rzuty i będzie ładnie tonąć, ale sprawi nam wiele problemów przy wietrze lub braniu dużej ryby, co zdarza się naprawdę często.
Zbyt gruba żyłka pozbawi nas praktycznie możliwości montażu cienkiego przyponu i szybkościowego połowu małej ryby, ale zdecydowanie zwiększy nasze szanse w starciu z okazałym karpiem, amurem czy karasiem powyżej 40 cm.....
Jeśli chodzi o przypony to moim pewniakiem na oczko jest hak nr 14 na żyłce nr 12, rzadko używam cieńszych przyponów, chyba że ryby ewidentnie nie biorą.
Długość przyponu to zazwyczaj ok. 25 cm. Próbowałem na dłuższe, może brań jest więcej, ale przypony się skręcają i plączą -nie przepadam za tym;)
Myślę że żaden spławikowiec z naszego koła nie obrazi się jeśli spiningiści użyją przyponów stalowych :-))

Co tu kryć, odległościówka w warunkach zawodów (szumu na brzegu, nienaturalnego zamieszania) daje nam większe szanse na kontakt z większą rybą. W przypadku taktyki opartej na drobnej rybie polecam bata, jednak 5 m to jak dla mnie dolna granica długości....
Jeśli chodzi o zanętę, to jak już pisałem, nie potrafię wyczuć jaka jest optymalna. Jedno jest pewne, należy mieć jej dużo. „Mięsko" czyli pinka i ochotka działa zawsze na plus, no i dobrze jest mieć „coś grubszego" w razie gdyby weszły większe ryby. Mam na myśli kukurydze lub ziarno. Są to też bardzo popularne tam przynęty. Staram się nie przesadzać z aromatem w zanęcie. Słabiej „ukierunkowana" zanęta daje szansę na większą różnorodność gatunkową ryb żerujących w łowisku. Przesada z konpią może i zwiększy ilość dużych płoci w łowisku, ale karaś raczej zatrzyma się u sąsiada....
Jeśli chodzi o strategie nęcenia, dobrze jest zacząć od niewielkiej ilości punktowo umieszczonej zanęty dennej. Pamiętać należy, że zbyt mocno zbita zanęta wpadnie w muł, zbyt lekko rozniesie się na dużej (zbyt dużej) powierzchni!
Jeśli ryba wyraźnie będzie żerować, nie sądzę żeby była możliwość przedawkowania zanęty. Nie raz po zawodach lądowało jej w wodzie 2 wiadra, co od pewnego momentu nie poprawiało ilości brań, ale też nie wypływało negatywnie na ich ilość.
Na koniec chciałem jeszcze raz zaznaczyć, że jest to tylko i wyłącznie zbiór moich obserwacji, którymi chciałem przybliżyć Wam zbiornik na którym ciężko większości z nas o trening. Więc w razie niepowodzenia na zawodach wina jest po stronie złośliwych kaniowskich ryb;)

Polecam też stronę sekcji wędkarskiej Kaniów

Kajetan Mazur