PZW - LATA 1950 - 1956

Pierwszy rok działalności w nowych strukturach cieszyńscy wędkarze rozpoczynają od zapoznania się,  "kto zacz". Budowany z takim mozołem i uporem ośrodek w Kończycach zostaje im bezpardonowo odebrany, a jednocześnie zapoznają się z mechanizmami CENTRALNEGO ROZDZIELNICTWA.

Nowa masowa organizacja - PZW wprowadziła "nowe porządki", które w sposób grabieżczy pozbawiły cieszyniaków ich wędkarskiego  dorobku, zaś CENTRALNE ROZDZIELNICTWO cieszyńskie wody ryb.

Dla przykładu - w 1953r. Koło Cieszyn dla zarybienia 156 km wód bieżących, na których gospodarowało, otrzymało z Okręgowej puli 10 (DZIESIĘĆ) kilogramów karpia, oraz 35 kg lina i 6 kg okoniopstrąga. Następne lata były jeszcze gorsze.

Zawiązuje się pierwszy Zarząd, którego Prezesem zostaje Jan JAGIEŁKO

W składzie tego Zarządu, do końca roku 1951 pracują:

Wojciech ZIELECKI - sekretarz,  August AUGUSTYN*)  - gospodarz, Tadeusz BOCEK - skarbnik, Karol ANTHONY, Jan ZIENTEK - członkowie. W 1951r. odbyły się wybory, prezesem wybrano ponownie Jana JAGIEŁKĘ, do Zarządu weszli Jan ZIENTEK jako wiceprezes, Rudolf SUMERA - sekretarz, mgr.inż Zdzisław DOMBKE**) - skarbnik, August AUGUSTYN - gospodarz, Karol ANTHONY, Witold FOBER - członkowie.

W 1952 Jan JAGIEŁKO, oraz część działaczy rezygnuje ze swoich funkcji, prezesurę obejmuje Jan ZIENTEK,

który pełni tą funkcję do 1956r. Do nowego Zarządu weszli wówczas: Otmar HORAK, Tomasz KUŻMA (były Prezes CTW ), Paweł DORDA, Józef CHMIEL, Franciszek CHMIEL, Rudolf HESS-ZIELECKI, Bronisław GĄSIOR, Teodor SAWKA, Józef SUŻYCKI. 

W 1952r. Koło liczyło 342 członków, pod koniec tej kadencji, w 1956r. już 438 osób. 

Jak czytamy na pożółkłych kartach Kroniki Koła, wędkarze w tych latach, wobec beznadziejnych wręcz przydziałów z Okręgu, wprowadzili dobrowolne "opodatkowanie", żeby za pozyskane środki finansowe zakupić materiał do zarybiania rzek i potoków powiatu.

W tejże  sytuacji, w 1953r. dokonano usilnych starań, po wielu trudach zakończonych sukcesem, o dzierżawę od Lasów Państwowych  zaniedbanego gospodarstwa stawowego wśródleśnego w Pruchnej. 

 22 stawki w układzie paciorkowym odrestaurowali członkowie Koła 1028-ma roboczogodzinami pracy, oraz dobrowolnym "opodatkowaniem" w wys. 50zł/członka. Koło liczyło wówczas 374 osób.

Dzięki temu, już w tymże roku, Koło wpuściło do wód otwartych 2059 kg ryb, co było już ilością dość znaczną, przy wspomnianych uprzednio 51 kg z Okręgowego przydziału.

W 1954r. po wielu zachodach odzyskano od Zarządu Lasów Państwqowych, ze statusem wiecznej dzierżawy, ośrodek hodowlany w Wiśle-Czarne. Natychmiast przystąpiono do robót naprawczych, oraz rozbudowy wylęgarni. Jeszcze w tymże roku, poświęcono na ten cel 1848 godziny. Uruchomiono wodociąg, filtr  na jazie, wybudowano staw rotacyjny i unowocześniono aparaty wylęgowe. Na remont i rozbudowę ośrodka pewną kwotę wyasygnował Zarząd Główny PZW, oraz Urząd  Wojewódzki w Katowicach.

Dla ochrony wód zawiązano w tym roku tzw. Honorową Straż rybacką.

W 1955r. dalej pracowano nad rozszerzeniem inwestycji Wisła-Czarne, budując drugi staw rotacyjny i planktoniarnię. Przy tych pracach członkowie sędzili 678 godzin.

W 1955r. Znaczna powódż na Wiśle. Na skutek ulewnych opadów, uległ poważnemu uszkodzeniu ośrodek hodowlany w Pruchnej, poniesiono znaczne straty w urządzeniach i hodowanej rybie. Natomiast w wylęgarni w Wiśle przekroczono po raz pierwszy ilość 100.000 szt narybku. 

Rok 1956 - dalsze szkody na skutek ulewnych opadów w ośrodku w Pruchnej, hodowla w tymże ośrodku zaczyna być nieopłacalna. Wobec takich przeciwności, Zarząd czyni starania o pozyskanie gospodarstwa stawowego w Hażlachu. Rozpoczęto również budowę schroniska wędkarskiego w Wiśle-Czarne, dużej planktoniarni, oraz nowego filtru na jazie.

Spore szkody w rybostanie rzek i potoków czynią ciągłe zatrucia, zaczyna dotkliwie dawać znać o sobie chaotycznie i bezmyślnie rozbudowywana industralizacja, której największymi ofiarami stają się właśnie rzeki naszego regionu. To nie nowe zresztą, ale coraz straszniejsze wyzwanie dla wędkarskiej braci.

Oprócz opisanych wyżej prac gospodarczych i hodowlanych, Koło prowadzi również swoją dzialalność organizacyjną, wędkarską. Organizuje wiele zawodów, corocznie urządza liczne festyny, zabawy, co roku wydaje w salach cieszyńskiego hotelu "Pod Brunatnym Jeleniem" cieszący się ogromnym powodzeniem karnawałowy Bal Wędkarski, którego tradycje wejdą na długie lata do naszego kalendarza.

W 1956 roku Koło liczy 438 członków i dalej się rozwija.

*) August Augustyn - działający od początku w założonym w 1921r.  Śląskim Towarzystwie Łowieckim i Rybackim w Cieszynie, jako prowadzący sekcję wędkarską. Znany w okresie przedwojennym i w latach  po 1945r.  hodowca ryb, szczególnie ryb łososiowatych. Swoją  wielką  wiedzą i doświadczeniem służył jeszcze  kilkanaście lat w okresie powojennym cieszyńskim wędkarzom. 

**) mgr.inż. Zdzisław DOMBKE - wieloletni dyrektor Państwowego Gospodarstwa Rybnego w Pogórzu, jeden z twórców nowoczesnej metody hodowli ryb słodkowodnych, wiele lat służył swoim doświadczeniem cieszyńskim wędkarzom. Pod jego fachowym nadzorem ośrodki hodowlane cieszyńskiego Koła dorównywały wynikami najlepszym hodowlom w Polsce. Wiele lat pełnił ważne funkcje w Zarządach cieszyńskiego Koła, odznaczony najwyższymi wyróżnieniami PZW, z medalem "CZŁONKA HONOROWEGO" włącznie. (zm. w 1991r.)