tymczasowo, do wyborów w 1970r. kol. Jan Zientek, Franciszek Legierski oraz kol. Zdzisław Dombke podjęli się prowadzić działalność w imieniu Zarządu, gdyż nie sposób było pozostawić Koła "bezpańsko".

Działaczy tych nie trzeba przedstawiać, swoją pracą, entuzjazmem i poświęceniem dla dobra wedkarstwa dali się już poznać wcześniej, właściwie od zarania istnienia cieszyńskiego Koła. Koledzy Dombke i Zientek od powstania Koła w 1950r. i latach wcześniejszych (CTW I TŁRC zał. w 1921r.), kol. Legierski od 1953r.

Wybory w 1970r. wyłoniły nowego Prezesa, którym został Jan ZIENTEK, jego zastępcą został kol. Franciszek Legierski(wiceprezes d/s Gospodarczych). Ponadto w Zarządzie znależli się Roman LIPA(wiceprezes d/s Organizacyjnych), Zygmunt PIETRZAK(Rzecznik Dyscyplinarny), Zbigniew PIWOWARSKI(Skarbnik), Franciszek ĆMIEL(Przew. Sądu Organizacyjnego), Paweł NIEDOBA(czł. Zarządu), Władysław GOLIK(Sekretarz Zarządu), Eryk TOPIASZ(Przew. Kom Rewizyjnej), Paweł CIEŚLAR(czł. Zarządu) , Erwin SZCZYPKA(gosp Ośr Gułdowy), Jerzy CZYŻ(kapitan sportowy), Władysław WROŻYNA(kierownik wód otwartych), Olesław KUŚ(gospodarz Koła)

Przypominamy, że to podstawowy skład Zarządu, "image" Koła tworzyło wielu działaczy, zarówno z poprzednich lat, jak i nowych, poświęcających sporo swojego czasu i energii w pracach na rzecz Koła.

Działały również Sekcje Koła, które tworzyły jego "obraz zewnętrzny".

Niestety, nadchodzące lata okazały się niezbyt "tłuste" dla Koła Cieszyn, Koła, które swoim działaniem obejmowało do tej pory cały ówczesny powiat.

Najpierw w 1975r., w wyniku nowego administracyjnego podziału Kraju na 49 Województw utworzono tyleż Okręgów PZW. Poszerzono dość ograniczone do tej pory możliwości tworzenia nowych Kół PZW, z czego skrzętnie skorzystały działające do tej pory przy cieszyńskim Kole sekcje wędkarskie. Powstały nowe Koła w naszym regionie, a to: w Strumieniu (Strumień -Miasto i Strumień LOP), Skoczowie, Zebrzydowicach, Pogwizdowie, Drogomyślu, Ustroniu i Zamarskach. Póżniej w Chybiu, ustrońskie Koło rozdzieliło się na dwa (Ustroń-Kużnia, obecnie Towarzystwo Wędkarskie, i Ustroń-Wisła)

Rozbicie to "zaprocentowało" znacznym osłabieniem cieszyńskiego Koła  pod względem ilości członków - utracono ponad 40% stanu osobowego, a co za tym idzie, sporym ograniczeniem możliwości gospodarczo - finansowych.

Przy jednoczesnym, intensywnym rozwijaniu Ośrodka na Gułdowach,

Koło nie było w stanie sprostać wymaganiom stawianym w utrzymaniu ośrodków hodowlanych w Hażlachu i Wiśle-Czarne.

Postanowiono pozbyć się tego niemożliwego do udzwignięcia "balastu"- hodowli z taką pieczołowitością budowanych, modernizowanych, remontowanych przez poprzednie pokolenia cieszyńskich wędkarzy. Przypomnijmy, że hodowla pstrąga w Wiśle założona została w 1877r., była jedną z najstarszych w naszym regionie, nieco starsza była jedynie hodowla z 1872r. w Brennej.

Tak to, w 1976r. hodowle te przekazano utworzonemu wówczas Międzyokręgowemu Zespołowi Gospodarki Rybacko-Wędkarskiej w Krakowie.   

Oczywiście, w żadnym wypadku nie można doszukiwać się tu jakichkolwiek zaniedbań ze strony cieszyńskich działaczy, nie sposób winić tu kogokolwiek z nich za zaistniałą sytuację. Z pewnością był to dla nich bolesny cios, a podejmowane decyzje spędzały sen z oczu Prezesa, jak i członków urzędującego Zarządu.

W roku wyborczym 1976 wybrano nowy Zarząd Koła, Prezesem wybrano Franciszka LEGIERSKIEGO

Prezes Legierski sprawuje swój urząd do roku 1991, w którym to, w styczniu, ze względu na stan zdrowia zwraca się do Zarządu - link (oryginał pisma Fr.Legierskiego) o zwolnienie go z pełnionych obowiązków.

(Franciszek Legierski zmarł niedługo po złozeniu swojej rezygnacji, w marcu tegoż roku)

W tym czasie zadecydowano o dalszym rozwoju Ośrodka Gułdowy, jako jedynego, który pozostał w dyspozycji wędkarzy Koła Cieszyn. Zadecydowano stworzyć tu ośrodek na wskroś nowoczesny, służący dla rekreacji wędkarzy i ich rodzin, oraz dla hodowli ryb na potrzeby własne, z możliwością ewentualnego przekazania nadwyżek Kołom ościennym.

Dzięki poparciu i pomocy władz miasta i powiatu, w 1980 - 1981r. wybudowano dwa stawy o pow. 2,86 ha, wraz z jazem doprowadzającym wodę z Kraśnianki.

Niestety, "chimeryczna" Kraśnianka, w okresach suszy traci sporo wody przeradzając się z bystrego potoczka w zaledwie sączące się z bajorka do bajorka strumyczki, co na tak rozwijaną hodowlę może, (i co okaże się w niedalekiej przyszłości) być dalece niewystarczające.

Dziwi to, że tak wysoce doświadczeni hodowcy ryb nie przewidzieli powyższej opcji i nie opracowali wariantów zapobiegawczych.

W 1990r. nastąpiła potężna przyducha (opisywana szeroko w prasie, nie tylko lokalnej),

na skutek której śnięciu uległo ponad trzy i pół tony ryb, hodowla na Gułdowach została w ogromnej większości zniszczona.    

W roku 1980 podjęto uchwałę o budowie na terenie Ośrodka Rybaczówki, której budowę (z funduszy inwestycyjnych PZW, na działce wieczystego użytkowania)  zakończono w 1983r.                

Budynek okazały, na miarę tamtych lat nowoczesny, oprócz świetlicy i pomieszczeń biurowych, zawiera mieszkanie przewidziane dla pracownika - gospodarza Ośrodka.

Większość prac konstrukcyjnych i murowych wykonała specjalistyczna firma budowlana, niemniej, wiele godzin przy budowie nowopowstającego budynku oraz przy kształtowaniu terenu przyległego przepracowali społecznie sami wędkarze. Dlatego nie możemy pominąć tu ich nazwisk, odnajdujemy je zarówno w Kronikach Koła, jak i pod zdjęciami z uroczystości nadawania najwyższych wyróżnień. Najczęściej powtarzającymi się nazwiskami w w/w to

Kazimierz PAJESTKA, Oskar FIRLA, Jan SZCZYPIOR, Baltazar MYSZA, Edward FRANEK, Zygmunt PIETRZAK, Albert KONDERLA, Paweł CIEŚLAR, Tadeusz JAWORSKI, Ryszard BUŁKA, Stanisław KUBASZCZYK, Józef DAWID,... nie wszystkich jesteśmy tu w stanie wymienić.

 c.d.n.