Logowanie

Zarejestruj się

Aktualności

Jesiotry łowione przez polskich rybaków i wędkarzy to nie science fiction.

Jesiotr ostronosy (Acipenser oxyrinchus)
gatunek wędrownej, anadromicznej ryby z rodziny jesiotrowatych. Jedyny jesiotr naturalnie występujący w Bałtyku. Ostatnie osobniki notowano na terenie Polski w 1965 w dolnym biegu Wisły, w okolicach Chełmna oraz w ujściu Wisły w 1972, a prawdopodobnie ostatniego z populacji bałtyckiej złowiono w maju 1996 w Estonii. Jesiotr ma ciało lekko spłaszczone grzbieto-brzusznie oraz ma wyraźnie widoczną linię boczną, osiąga do 4 m i 350 kg masy ciała, przeciętnie 2,5 m i od 100 do 150 kg. Żywi się fauną denna, którą wygrzebuje z miękkiego podłoża ryjkowatym pyskiem: głównie mięczakami, skorupiakami, larwami owadów, niekiedy drobnymi rybami.

jesiotr ostronosy

W Morzu Bałtyckim jesiotrów nie łowiło się od dawna. Te, które w ciągu ostatnich lat wpadły rybakom w sieci, były uciekinierami ze śródlądowych hodowli. To inne, egzotyczne – zwykle azjatyckie gatunki. Mogły być wśród nich: jesiotry rosyjskie, syberyjskie, sachalińskie, sterlet.

Sytuacja uległa zasadniczej zmianie, czego dowodem są złowione, niedawno, przez polskich rybaków jesiotry ostronose. Jeden z nich został złowiony w okolicy Niechorza i należy spodziewać się kolejnych takich przyłowów ponieważ pod patronem wspólnych polsko-niemieckich działań przygotowawczych w celu przywrócenia jesiotra w Morzu Bałtyckim 12 listopada 2009 wypuszczono do Zatoki Pomorskiej ponad 100 osobników tego gatunku. Ryby te zostały oznakowane znaczkami typu „floy tag”, z czego dodatkowo dziesięciu osobnikom wszczepiono znaczki archiwizujące, które zapisują głębokość, na której przebywa ryba, temperaturę oraz zasolenie wody. W akcji zarybieniowej pomogli lokalni rybacy. Ryby miały średnią długość około 1,2 m i masę powyżej 10 kg.

Celem tego zarybienia jest poszerzenie wiedzy o elementy dotyczące schematu wędrówek i wykorzystania siedliska przez dorastające jesiotry w Morzu Bałtyckim. Zdobycie większej znajomości o zachowaniu się ryb będzie możliwe tylko przy bliskiej współpracy z rybakami, którzy są uprzejmie proszeni o dostarczanie informacji o pojawieniu się jesiotrów w ich połowach. Informacja powinna zawierać numery znaczków, wielkość ryb, pozycję połowu, datę połowu, narzędzie i głębokość wody oraz pełen adres rybaka. Wyniki pomogą wzrostowi dostępności informacji o rozmieszczeniu, preferowanej przez ryby strukturze dna w Morzu Bałtyckim, ukażą zachowania ryb podczas różnych pór roku, jak również ich podatność na odłów w odniesieniu do różnych narzędzi rybackich. 

Znaczki archiwizujące, którymi poznakowano ryby zostały umieszczone poniżej płetwy grzbietowej. Są one w kształcie 5-cio cm cylindrów (zdjęcie poniżej). W przypadku złowienia tak oznakowanego jesiotra, znaczek powinien być zdjęty z ryby przez obcięcie stalowego drutu i następnie przesłany do: Towarzystwa Ratowania Jesiotra na adres: Society to Save the Sturgeon, Fischerweg 408, D-18069 Rostock.

Nagroda za przesłany znaczek archiwizujący wraz z raportem o połowie jesiotra dostarczony zgodnie z powyższymi instrukcjami wynosi 100 €. Można to zrobić także poprzez Zakład Ryb Wędrownych Instytutu Rybactwa Śródlądowego w Gdańsku lub Stację Morską UG w Helu.

Organizatorzy projektu proszą o niezwłoczne wypuszczenie ryb po ich złowieniu oraz zanotowanie numeru znaczka i ewentualnie zrobienie im zdjęcia.

To zarybienie jest częścią wieloletniej strategii rządów Polski i Niemiec w celu utworzenia samo utrzymującej się populacji niegdyś pospolitego i ważnego ekonomicznie jesiotra w Morzu Bałtyckim. Jak dotychczas wypuszczono łącznie ponad 60 tys. jesiotrów o różnej wielkości i wieku. Głównie zarybiano rybami mniejszych rozmiarów, które nie mają widocznych znaczków na ich ciele. Większość z nich została oznakowana markerami chemicznymi. Ważne są także informacje o złowieniu nie oznakowanych jesiotrów!

Nieodzowną rzeczą dla osiągnięcia sukcesu przy próbach restytucji jest bliska współpraca pomiędzy zainteresowanymi, w tym przypadku: rybakami, wędkarzami, przyrodnikami jak również instytucjami państwowymi. To zwiększa pewność, że ryby przetrwają do czasu osiągnięcia dojrzałości płciowej i będą zdolne do naturalnego rozrodu wystarczająco liczebnie.

 

 

 

Foto: dr Jörn Gessner - Znaczek archiwizujący o wymiarach: 15 x 46 mm jest zewnętrznie zamontowany u podstawy płetwy grzbietowej. 

 

Źródło: Stacja Morska Instytutu Oceanografii UG

 

Poleć znajomemu

Zdjęcia

Dodaj komentarz

Informacja
Tylko zalogowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.

Wiadomości

Zebrania i spotkania

Kalendarz imprez

Polecamy

Forum - ostatnio dodane wątki

Członkowie PZW

Ostatnio komentowane wiadomości

Najaktywniejsi

Sonda

Będąc na urlopie wędkujesz ...
sam
z kolegami
z żoną
z dzieckiem
z dalszą rodziną
Głosuj wyniki

Na skróty