Karta wędkarska

Wśród osób, które dopiero zaczynają przygodę z wędkarstwem, wiele pytań budzi kwestia dokumentów i pozwoleń wymaganych do amatorskiego połowu ryb.


Polska należy do tych krajów, w których obowiązują specjalne przepisy pozwalające na wędkowanie wg. ściśle określonych zasad. W Polsce istnieją też stowarzyszenia (m.in. Polski Związek Wędkarski), które zrzeszają miłośników wędkarstwa i w swoich ramach posługują się własnymi regulaminami czy kodeksami. Organizacje takie mogą też posiadać własne łowiska lub dzierżawić je od uprawnionych do rybactwa (np. spółek rybackich) i udostępniać swoim członkom na własnych zasadach (jak np. PZW).

Amatorski połów ryb w Polce, regulują dwie ustawy: jeśli chodzi o wody śródlądowe, połów reguluje ustawa o rybactwie śródlądowym z dnia 18 kwietnia 1985r. (z późniejszymi zmianami), a w wodach morskich ustawa z 6 września 2001r. (z późniejszymi zmianami) o rybołówstwie morskim.
Te akty prawne oraz przepisy wykonawcze, wydawane w formie ministerialnych rozporządzeń, są niejako fundamentem dla wszelkich przepisów dotyczących wędkarstwa. One to właśnie ustalają, że aby łowić na polskich wodach należy KONIECZNIE posiadać kartę wędkarską.
Karta wędkarska jest wydawana dożywotno, jednak musimy pamiętać, że dokumenty te mogą podlegać wymianie np. gdy zachodzą jakieś zmiany techniczne (podobna sprawa jak z dowodami osobistymi) lub zmienia się organizacja administracyjna kraju.
Karta wędkarska wydawana jest osobom dorosłym i młodzieży od lat 14 przez starostwo powiatowe, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania wędkarza. Aby otrzymać ten dokument, należy zdać egzamin z przepisów dotyczących wędkowania – obejmuje on zwykle znajomość przepisów ochronnych, wymiarów, limitów ilościowych i wagowych połowu, zasad zachowania na łowisku oraz innych zakazów i nakazów. Prawo do egzaminowania kandydatów na wędkarza ma Polski Związek Wędkarski, a także kilka innych stowarzyszeń.
Po zdanym pomyślnie egzaminie kartę odbiera się w wydziale ochrony środowiska właściwego starostwa powiatowego.

Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej zwolnione są te osoby, które nie ukończyły 14 lat z tym, że mogą one łowić tylko i wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej, która ma taki dokument. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej zwolnieni są też cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce (jeśli tylko wykupili licencję na wędkowanie) oraz osoby wędkujące w wodach należących do osoby fizycznej uprawnionej do rybactwa, o ile wcześniej uzyskały od niej zezwolenie na połów ryb.

Na koniec mała, ale bardzo istotna uwaga!
Posiadanie karty wędkarskiej NIE UPRAWNIA nas do połowu ryb nad każdą wodą, nad jaką trafimy!
Dokument ten zaświadcza jedynie o posiadaniu należytej wiedzy i umiejętności wymaganych do amatorskiego połowu ryb. Karta wędkarska jest swoistym "prawem jazdy". Aby jednak można było legalnie jeździć po drogach, trzeba posiadać specyficzny "dowód rejestracyjny i ubezpieczenie". Chyba, że chcemy "jeździć po polu"...
O co chodzi?
Każdy akwen wodny stanowi praktycznie czyjąś własność - Polskiego Związku Wędkarskiego, lokalnego klubu wędkarskiego czy spółki rybackiej. Jeśli chcemy łowić ryby na danym akwenie, powinniśmy dowiedzieć się, kto jest jego właścicielem i udać się do niego po POZWOLENIE NA POŁÓW. Przedstawiamy wówczas kartę wędkarską i na jej podstawie wydawane jest nam pozwolenie.
Przykłady?
1) Np. jeśli chcemy łowić na wodach należących do PZW, musimy być członkiem związku, posiadać kartę wędkarską i opłacone składki członkowskie na dany sezon, o czym świadczą specjalne znaczki wklejane do legitymacji. Te dwa dokumenty razem - karta wędkarska i legitymacja członkowska PZW - dają nam prawo do wędkowania na wodach administrowanych przez PZW.
2) Jeśli np. chcemy poławiać ryby na wodach prywatnej spółki rybackiej, musimy posiadać kartę wędkarską i wykupione pozwolenie na połów. Taki dokument można zwykle uzyskać odpłatnie w siedzibie spółki. W razie kontroli, musimy okazać sprawdzającemu kartę wędkarską i opłacone pozwolenie.

Nieco inaczej przedstawia się kwestia wędkowania, jeśli chcemy łowić na wodach należących do osoby fizycznej uprawnionej do rybactwa (np. na prywatnym stawie czy komercyjnym, płatnym łowisku) - w takim przypadku wystarczy jedynie pozwolenie właściciela i karta wędkarska nie jest zwykle wymagana.