Logowanie

Zarejestruj się

Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb w PZW

I. WSTĘP DO REGULAMINU

Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb, zwany dalej Regulaminem, stanowi zbiór przepisów dotyczących zasad uprawiania wędkarstwa i ochrony zasobów ichtiofauny. Postanowienia Regulaminu obowiązują wszystkich wędkujących w wodach będących w użytkowaniu Polskiego Związku Wędkarskiego (PZW) zarówno zrzeszonych w Związku, jak i nie zrzeszonych obywateli polskich oraz cudzoziemców. Na łowiskach specjalnych PZW mogą obowiązywać odrębne lub dodatkowe regulaminy. W wodach PZW dopuszcza się amatorski połów ryb kuszą za zgodą uprawnionego do rybactwa. Amatorski połów ryb kuszą może uprawiać osoba posiadająca kartę łowiectwa podwodnego i stosowne zezwolenie.

II. PRAWA WĘDKUJĄCEGO W WODACH PZW

  1. Prawo do wędkowania w wodach użytkowanych przez Polski Związek Wędkarski mają członkowie PZW i osoby nie zrzeszone w PZW, posiadający kartę wędkarską, przestrzegający zasad ujętych w niniejszym Regulaminie, po uzyskaniu zezwolenia uprawnionego do rybactwa.
  2. Zasady wydawania kart wędkarskich regulują przepisy ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, z późniejszymi zmianami.
  3. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do 14 lat oraz cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce.
  4. Prawo do samodzielnego wędkowania ma wędkarz, który ukończył 14 lat, z tym, że młodzież do 16 lat nie ma prawa do wędkowanie w porze nocnej bez nadzoru osoby uprawnionej do opieki.
  5. Członek PZW do lat 14 ma prawo wędkować z następującymi ograniczeniami: w ramach własnego łowiska, zgodnie z limitem ilościowym i wagowym, wyłącznie pod nadzorem osoby pełnoletniej, posiadającej kartę wędkarską.
  6. Młodzież niezrzeszona w wieku do 14 lat ma prawo wędkować:
    1. wyłącznie pod opieką i w ramach uprawnień, stanowiska i dziennego limitu połowu ryb osoby pełnoletniej, posiadającej kartę wędkarską, metodą gruntowo-spławikową mają prawo wędkować dwie osoby, każda na jedną wędkę. Udostępnienie stanowiska i limitu dwóm osobom nie wyklucza wędkowania opiekuna na jedną wędkę,
    2. wyłącznie pod opieką i w ramach uprawnień i dziennego limitu połowu, osoby pełnoletniej, posiadającej kartę wędkarską, metodą spiningową i muchową. Przekazanie uprawnień nie wyklucza wędkowania opiekuna na jedną wędkę.
  7. Dopuszcza się wędkowanie kilkuosobowych grup młodzieży nie posiadających kart wędkarskich, pod nadzorem opiekuna posiadającego stosowne uprawnienia oraz zezwolenie wydane przez zarząd okręgu PZW. Każda osoba z grupy ma prawo łowić wyłącznie na jedną wędkę, z zachowaniem uprawnień do własnego stanowiska i dziennego limitu połowu przysługującemu członkowi PZW.
  8. Członek PZW ma prawo udostępnić współmałżonkowi, posiadającemu kartę wędkarską, jedną ze swoich wędek do wędkowania, w granicach przysługującego mu stanowiska i limitu połowu, bez konieczności uiszczania przez współmałżonka składki członkowskiej oraz składki na ochronę i zagospodarowanie wód. Powyższe ma wyłącznie zastosowanie przy wędkowaniu dopuszczającym łowienie na dwie wędki.

III. OBOWIĄZKI WĘDKUJĄCEGO W WODACH PZW

  1. W czasie wędkowania wędkarz ma obowiązek posiadać: kartę wędkarską, zezwolenie wydane przez uprawnionego do rybactwa i inne dokumenty wymagane przez wydającego zezwolenie.
  2. Przed przystąpieniem do wędkowania, wędkarz zobowiązany jest do ustalenia do kogo należy wybrane przez niego łowisko i czy nie obowiązują na nim dodatkowe ograniczenia, poza zawartymi w niniejszym Regulaminie.
  3. Przy wyborze i zajmowaniu miejsca na łowisku pierwszeństwo ma ten wędkarz, który przybył na nie wcześniej. Przy zajmowaniu stanowisk wędkujący powinni zachować między sobą odpowiednie odstępy, określone w rozdziale V niniejszego Regulaminu. Odstępy te mogą być zmniejszone tylko za zgodą wędkarza, który wcześniej zajął dane stanowisko.
  4. W czasie wędkowania wędki muszą być pod stałym nadzorem ich użytkownika.
  5. Wędkarz zobowiązany jest posiadać przyrząd do wyjmowania haczyków z pyszczków ryb. Ryby z haczyka należy uwalniać z zachowaniem maksymalnej ostrożności.
  6. Wędkarz zobowiązany jest utrzymać w czystości stanowisko wędkarskie w promieniu minimum 5 metrów, bez względu na stan, jaki zastał przed rozpoczęciem połowu.
  7. Obowiązkiem wędkarza jest opuszczenie łowiska, jeśli rozgrywane mają być na nim zawody sportowe. Organizator zawodów musi posiadać pisemne zezwolenie uprawnionego do rybactwa.
  8. W przypadku zauważenia zanieczyszczenia wody lub jego skutków, jak np. śnięte ryby, zmiana koloru wody, plamy olejowe, nienaturalny zapach, wędkarz ma obowiązek natychmiast zawiadomić o tym zarząd najbliższego koła lub okręgu PZW, policję albo najbliższy organ administracji publicznej.
  9. Jeżeli wędkarz złowi rybę oznakowaną i zabiera ją, ma obowiązek przesłać do zarządu okręgu PZW, na którego terenie została ona złowiona, znaczek i kilka łusek wyjętych powyżej linii bocznej ryby, podając równocześnie jej gatunek, długość i ciężar oraz miejsce, datę i godzinę połowu.

IV. ZASADY WĘDKOWANIA

  1. Wędka:
    Wędkarz ma obowiązek posługiwać się wędką składającą się z wędziska o długości co najmniej 30 cm, do którego przymocowana jest linka zakończona:
    1. jednym haczykiem z przynętą albo
    2. w metodzie muchowej, nie więcej niż dwoma haczykami, każdy ze sztuczną przynętą, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż dwa ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 30 mm, albo
    3. w metodzie spiningowej i trolingowej, sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż dwa haczyki; haczyk może mieć nie więcej niż cztery ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 30 mm,
    4. przy połowie ryb spod lodu:
      - jednym haczykiem z przynętą, przy czym haczyk nie może mieć więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm, albo
      - sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż dwa haczyki, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm.
  2. Przynęty:
    1. Jako przynęty mogą być stosowane:
      - przynęty naturalne: zwierzęce i roślinne,
      - przynęty sztuczne.
    2. Zabrania się stosować jako przynęt (zanęt):
      - zwierząt i roślin chronionych,
      - ikry rybiej.
    3. Przynęty naturalne zwierzęce to organizmy żywe lub martwe, a także ich części. W przypadku stosowania ryb jako przynęt, mogą być użyte tylko ryby wymiarowe lub nie objęte wymiarem ochronnym oraz nie znajdujące się w okresie ochronnym.
    4. Przynęty naturalne roślinne to rośliny, ich części oraz przetwory z nich (np. ciasta i pasty). Do przynęt tych umownie zalicza się też sery.
    5. Przynęty sztuczne to grupa przynęt wykonanych z różnych materiałów naturalnych lub sztucznych. Przynęty te mogą być uzbrojone najwyżej w dwa haczyki o rozstawie ostrzy nie większym niż szerokość przynęty sztucznej (z tolerancją do 2 mm).
  3. Wędkowanie
    1. W wodach użytkowanych przez PZW można wędkować przez całą dobę, z wyjątkiem wód krainy pstrąga i lipienia (wymienionych w odrębnym informatorze PZW), gdzie wolno wędkować tylko w porze dziennej, tj. od świtu do zmierzchu (1 godz. przed wschodem słońca i 1 godz. po zachodzie słońca).
    2. Zabrania się łowić ryby w ustalonych dla nich okresach i oznakowanych miejscach ochronnych, takich jak tarliska, krześliska, zimowiska, mateczniki. Zabrania się połowu ryb w obrębach ochronnych i hodowlanych.
    3. Wędkarz ma obowiązek przestrzegać limitów dziennych połowów ryb.
    4. Ponadto wędkarzowi nie wolno:
      1. przechowywać i zabierać ryb poniżej ich wymiarów ochronnych,
      2. sprzedawać złowionych ryb,
      3. rozdawać złowionych ryb na terenie łowiska,
      4. łowić ryb w odległości mniejszej niż 50 m od: jazów, śluz, tam, zapór, przepławek oraz innych urządzeń służących do piętrzenia wody. Zakaz ten nie dotyczy budowli hydrotechnicznych służących regulacji brzegów lub dna, np. ostrogi, opaski i progi denne,
      5. łowić ryb w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych i oznakowanych sieci i innych rybackich narzędzi połowu,
      6. łowić metodą "szarpaka",
      7. budować pomostów i stanowisk wędkarskich bez zgody użytkownika wody,
      8. wędkować ze sprzętu pływającego niezarejestrowanego i nieoznakowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami,
      9. łowić ryb ze sprzętu pływającego w porze nocnej (od zmierzchu do świtu) w jeziorach i zbiornikach zaporowych, z wyjątkiem okresu od 1 czerwca do 30 września,
      10. stosować sztucznego światła, służącego lokalizowaniu bądź zwabianiu ryb,
      11. kotwiczyć łodzi na oznakowanych torach żeglugi wodnej,
      12. wędkować z mostów,
      13. obcinać głów i ogonów rybom przed zakończeniem wędkowania.
    5. Ryby w stanie żywym, złowione zgodnie z limitem ilościowym, należy przechowywać wyłącznie w siatkach wykonanych z miękkich nici, rozpiętych na sztywnych obręczach. Ryby łososiowate i lipienie przeznaczone do zabrania należy uśmiercić bezpośrednio po złowieniu. Każdy wędkarz musi przechowywać osobno złowione przez siebie ryby, z tym że zabrania się przechowywania żywych ryb dłużej niż 24 godz. W siatce można przetrzymywać nie więcej ryb, niż wynika to z limitów dobowych.
    6. Złowione ryby niewymiarowe lub będące pod ochroną muszą być bezwzględnie z ostrożnością wypuszczone do wody.
    7. Raków pręgowatych, raków sygnałowych oraz ryb z gatunku trawianka, czebaczek amurski i sumik karłowaty po złowieniu nie wolno wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód.
    8. W czasie połowu ryb na przynęty naturalne zabrania się równoczesnego łowienia metodami spinningową lub muchową.
    9. Uprawniony do rybactwa może może na danym łowisku wprowadzić ograniczenie lub zakaz stosowania zanęt.
    10. Dopuszcza się, w miejscu i czasie prowadzenie połowu ryb na wędkę, pozyskiwanie ryb na przynętę przy użyciu podrywki wędkarskiej. Podrywka wędkarska to... (uzupełni to załącznik).
    11. Ryby przeznaczone na przynętę mogą być wprowadzone wyłącznie do wód, z których zostały pozyskane - z wyłączeniem gatunków wymienionych w pkt.IV.3.7. Ryby przeznaczone na przynętę, w stanie żywym można przechowywać w specjalnym sadzyku lub w siatce jak w pkt.IV.3.5.

V. DOZWOLONE METODY POŁOWU

  1. Metoda gruntowo-spławikowa
    1. Łowienie ryb metodą spławikowo-gruntową dozwolone jest równocześnie na dwie wędki, każda z linką zakończoną jednym haczykiem z przynętą naturalną.
    2. Uprawniony do rybactwa może określić dopuszczalną ilość zanęt w danym łowisku.
    3. Wędkarz łowiący ryby tą metodą, zobowiązany jest do zachowania następujących minimalnych odstępów od innych wędkujących:
      1. łowiąc z brzegu - 10m,
      2. między łodziami lub brodząc - 25m,
      3. między łodzią, a wędkującymi z brzegu - 50m.
  2. Metoda spiningowa
    1. Łowienie ryb metodą spiningową dozwolone jest na jedną wędkę, trzymaną w ręku, z linką zakończoną jedną sztuczną przynętą, uzbrojoną nie więcej niż w dwa haczyki. W czasie spiningowania nie wolno stosować żadnych dodatkowych wskaźników brań instalowanych na lince.
    2. Wędkarz łowiący ryby tą metodą, zobowiązany jest do zachowania następujących minimalnych odstępów od innych wędkujących:
      1. łowiąc z brzegu lub brodząc - 25m
      2. łowiąc z łodzi - 50m
  3. Metoda trolingowa
    1. Łowienie ryb metodą trolingową dozwolone jest wyłącznie na jedną wędkę, zakończoną linką z jedną sztuczną przynętą, uzbrojoną w nie więcej niż dwa haczyki, holowaną za napędzanym silnikiem, żaglami lub siłą ludzkich mięśni środkiem pływającym. Zabrania się holowania w ten sposób przynęt naturalnych.
    2. Przy wędkowaniu tą metodą wędkarz zobowiązany jest zachować minimalną odległość 50m od innych wędkujących.
  4. Metoda muchowa
    1. Łowienie ryb metodą muchową dozwolone jest na jedną wędkę, trzymaną w ręku, wyposażoną w kołowrotek o szpuli ruchomej i sznur muchowy, zakończony nie więcej niż dwoma haczykami, każdy ze sztuczną przynętą - przy czym każdy haczyk nie może posiadać więcej niż dwa ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm. Inne linki niż sznur muchowy w tej metodzie mogą być stosowane wyłącznie do wiązania przyponów, których długość nie może przekraczać dwukrotnej długości używanego wędziska oraz jako podkład pod sznur muchowy. Na wędce muchowej nie wolno stosować dodatkowego, zewnętrznego obciążenia linki i przyponu oraz zakazuje się stosowania kuli wodnej i innych zastępujących ją przedmiotów.
    2. Przy wędkowaniu tą metodą wędkarz zobowiązany jest zachować minimalne odległości od innych wędkujących:
      1. z brzegu lub brodząc - 25m
      2. z łodzi - 50m.
  5. Metoda podlodowa
    1. Łowienie ryb spod lodu na przynętę sztuczną - inną niż mormyszka - dozwolone jest na jedną wędkę, a w przypadku połowu na przynętę naturalną lub mormyszkę na dwie wędki. Za mormyszkę uważa się przynętę, w postaci jednolitego korpusu - dowolnego kształtu i koloru, o długości nie większej niż 15mm, z wtopionym lub wlutowanym haczykiem o pojedynczym ostrzu.
    2. Otwory w lodzie należy wykonywać o średnicy nie większej niż 20cm, a między nimi zachować odległość nie mniejszą niż 1m.
    3. Zabrania się połowu ryb w porze nocnej, to jest od zmierzchu do świtu.
    4. Złowione ryby, przeznaczone do zabrania należy uśmiercić bezpośrednio po złowieniu. Zabite ryby należy przechowywać w pojemnikach.
    5. Przy wędkowaniu tą metodą wędkujący zobowiązany jest zachować minimalną odległość 10m od innych wędkujących.
    6. Zabrania się stosować martwej i żywej ryby jako przynęty.

VI. OCHRONA RYB

  1. Wymiar ochronny ryby stanowi długość od początku głowy do najdalszego krańca płetwy ogonowej.
  2. Obowiązują następujące wymiary ochronne ryb:
    - boleń do 40 cm
    - brzana do 40 cm
    - certa do 30 cm
    - głowacica do 70 cm
    - jaź do 25 cm
    - jelec do 15 cm
    - karp do 30 cm (nie dotyczy rzek)
    - kleń do 25 cm
    - lin do 25 cm
    - lipień do 30 cm
    - łosoś do 35 cm
    - miętus
    1. w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi do 30 cm,
    2. w pozostałych wodach do 25 cm
    - okoń do 15 cm (za wyjątkiem wód ujętych w Informatorze Wód Krainy Pstrąga i Lipienia)
    - pstrąg potokowy do 30 cm
    - rozpiór do 25 cm
    - sandacz do 50 cm
    - sapa do 25 cm
    - sieja do 35 cm
    - sielawa do 18 cm
    - sum do 70 cm
    - szczupak do 50 cm
    - świnka do 25 cm
    - troć do 35 cm
    - troć jeziorowa do 50 cm
    - węgorz do 50 cm
    - wzdręga do 15 cm
  3. Ustala się następujące okresy ochronne ryb:
    - boleń - od 1 stycznia do 30 kwietnia
    - brzana - od 1 stycznia do 30 czerwca
    - brzanka i brzana karpacka - od 1 stycznia do 31 grudnia
    - certa:
    1. w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia od 1 września do 30 listopada,
    2. w rzece Wiśle powyżej zapory we Włocławku i w pozostałych rzekach od 1 stycznia do 30 czerwca
    - głowacica od 1 marca do 31 maja
    - lipień od 1 marca do 31 maja
    - łosoś:
    1. w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku od 1 października do 31 grudnia, w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
    2. na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia od 1 grudnia do końca lutego; w okresie od 1 marca do 31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele,
    3. w pozostałych rzekach od 1 października do 31 grudnia.
    - miętus od 1 grudnia do końca lutego
    - pstrąg potokowy:
    1. w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach oraz w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach od 1 września do 31 stycznia,
    2. w pozostałych wodach od 1 września do 31 grudnia
    - sieja od 1 października do 31 grudnia
    - sielawa od 1 października do 31 grudnia
    - sandacz od 1 stycznia do 31 maja
    - sapa od 1 kwietnia do 31 maja
    - sum:
    1. w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi od 1 grudnia do 31 maja,
    2. w pozostałych wodach od 1 listopada do 30 czerwca
    - szczupak od 1 stycznia do 30 kwietnia
    - świnka od 1 stycznia do 15 maja
    - troć:
    1. w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku od 1 października do 31 grudnia; w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
    2. na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia od 1 grudnia do końca lutego; w okresie od 1 marca do 31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele,
    3. w pozostałych rzekach od 1 października do 31 grudnia.
    - troć jeziorowa od 1 września do 31 stycznia
    - węgorz od 15 czerwca do 15 lipca
  4. Jeżeli pierwszy lub ostatni dzień okresu ochronnego dla określonego gatunku ryb przypada w dzień ustawowo wolny od pracy, okres ochronny ulega skróceniu o ten dzień.
  5. Zakazowi połowów wędkarskich podlegają następujące gatunki ryb prawnie chronionych:
    - alosa,
    - babka czarna, babka szczupła, babka czarnoplamka, babka mała, babka piaskowa,
    - ciosa,
    - dennik,
    - głowacz pręgopłetwy, głowacz białopłetwy,
    - iglicznia,
    - jesiotr zachodni, jesiotr ostronosy,
    - kiełb białopłetwy, kiełb Kesslera,
    - koza, koza złotawa,
    - kur rogacz,
    - minogi - wszystkie gatunki
    - parposz,
    - piekielnica,
    - piskorz,
    - pocierniec,
    - różanka,
    - strzeble - wszystkie gatunki,
    - śliz,
    - wężynka.
  6. Rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu.
  7. Wprowadza się następujące limity ilościowe ryb do zabrania z łowisk:
    1. W ciągu tygodnia (od poniedziałku do niedzieli):
      - głowacica 1 szt.
    2. W ciągu doby (w godz. 0.00 - 24.00)
      - sum 1 szt.
      - troć jeziorowa, troć wędrowna, łosoś, sandacz, szczupak, sieja, boleń (łącznie) 2 szt.
      - lipień, pstrąg potokowy (łącznie) 3 szt.
      - brzana, karp (łącznie) 3 szt.
      - lin 4 szt.
      - certa 5 szt.
      - węgorz 2 szt.
      Łączna ilość złowionych i zabranych z łowisk ryb wymienionych gatunków nie może przekroczyć 10 szt. w ciągu doby.
  8. Dopuszcza się zabranie z łowisk ryb innych gatunków nie wymienionych wyżej, w ilościach nie przekraczających 5 kg w ciągu doby.
  9. Limity połowu nie dotyczą amura, tołpygi, krąpia, karasia srebrzystego, leszcza, pstrąga tęczowego i pstrąga źródlanego oraz gatunków ryb wymienionych w rozdziale IV, pkt.3.7.
  10. Łowienie ryb podczas zawodów wędkarskich regulują odrębne przepisy zawarte w "Zasadach Organizacji Sportu Wędkarskiego".
  11. Uprawniony do rybactwa w uzasadnionych przypadkach ma prawo do zaostrzenia wymiarów, okresów ochronnych i limitów ilościowych ryb.

VII. KONTROLA I ODPOWIEDZIALNOŚĆ WĘDKUJĄCYCH W WODACH PZW

  1. Wędkarz łowiący ryby ma obowiązek poddać się kontroli prowadzonej przez:
    1. funkcjonariuszy Policji,
    2. strażników Państwowej Straży Rybackiej,
    3. strażników Społecznej Straży Rybackiej,
    4. strażników Straży Ochrony Mienia PZW,
    5. strażników Państwowej Straży Łowieckiej,
    6. strażników Straży Leśnej,
    7. strażników Straży Parków Narodowych i Krajobrazowych,
    8. funkcjonariuszy Straży Granicznej,
    9. uprawnionego do rybactwa, na użytkowanych przez niego wodach.
  2. Na żądanie kontrolujących wędkarz ma obowiązek: okazać dokumenty, sprzęt wędkarski, złowione ryby i przynęty.
  3. Naruszenie niniejszego Regulaminu przez wędkarza pociąga za sobą konsekwencje wynikające z ustawy o rybactwie śródlądowym i Statutu PZW.

VIII. INFORMACJE KOŃCOWE

  1. Do spraw regulowanych niniejszym Regulaminem mają zastosowanie przepisy Statutu Polskiego Związku Wędkarskiego, a także obowiązującego powszechnie prawa, w tym:
    - Ustawy Prawo Wodne,
    - Ustawy Prawo o ochronie środowiska,
    - Ustawy o rybactwie śródlądowym,
    - Ustawy Prawo o stowarzyszeniach,
    - Ustawy o lasach,
    - Ustawy o ochronie przyrody,
    - Ustawy o ochronie zwierząt,
    - Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt,
    - Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie ochrony gatunkowej roślin,
    - Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie.

 

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 12 listopada 2001r
w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu
innych organizmów żyjących w wodzie.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i art. 21 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985r o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999r Nr 66 poz. 750, z 2000r Nr 120 poz. 1268 z 2001r Nr 81 poz. 875, Nr 110 poz. 1189, Nr 115 poz. 1229 oraz z 2003r Nr 17 poz. 160 ) zarządza się, co następuje:

§ 1

Rozporządzenie określa:
  1. szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb,
  2. organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb,
  3. wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłaty pobieranej za ich wydanie,
  4. szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe, zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych, oznakowania obrębów i sprzętu pływającego służącego do połowu ryb oraz rejestracji tego sprzętu,
  5. warunki chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących innych organizmów żyjących w wodzie.

§ 2

  1. Amatorski połów ryb wędką może uprawiać osoba posiadająca kartę wędkarską, której wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
  2. Amatorski połów ryb wędką uprawia się:
    1. bez stosowania sztucznego światła do lokalizacji i wabienia ryb,
    2. za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm, z przymocowaną do niego linką zakończoną:
      1. jednym haczykiem z przynętą, albo
      2. nie więcej niż dwoma haczykami, każdy ze sztuczną przynętą imitującą owada lub jego stadia rozwojowe, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż dwa ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 30 mm, albo
      3. sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż trzy haczyki; haczyk może mieć nie więcej niż cztery ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm,
  3. Amatorski połów ryb wędką pod lodem uprawia się za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm, z przymocowaną do niego linką zakończoną:
    1. jednym haczykiem z przynętą, przy czym haczyk nie może mieć więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm.
    2. sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż dwa haczyki, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm.

§ 3

  1. Amatorski połów ryb kuszą może uprawiać osoba posiadająca kartę łowiectwa podwodnego, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
  2. Amatorski połów ryb kuszą uprawia się:
    1. wyłącznie w porze dziennej: po upływie godziny od wschodu słońca, nie później jednak niż na godzinę przed zachodem słońca,
    2. kuszą napinaną siłą mięśni, miotającą harpun na uwięzi, który nie może mieć więcej niż 3 ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm; konstrukcja harpuna powinna umożliwiać łatwe oddzielanie ostrza od jego trzonu,
    3. w promieniu nie większym niż 50 m od ustawionego na powierzchni wody pływaka koloru żółtego o wyporności co najmniej 5 litrów; pływak ustawiany jest na czas połowu przez osobę dokonującą połowu ryb kuszą,
    4. w taki sposób, aby kusza podczas napinania i zwalniania była w całości zanurzona w wodzie,
    5. poza wyznaczonymi kąpieliskami.

§ 4

  1. Organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty:
    1. wędkarskiej - jest organizacja, która na terenie powiatu w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków,
    2. łowiectwa podwodnego - jest organizacja, która na terenie kraju w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków oraz której statutowe władze poinformowały starostę, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzanego egzaminu, o terminie i regulaminie prowadzonego postępowania egzaminacyjnego oraz składzie komisji egzaminacyjnej.
  2. Przez organizację, o której mowa w ust. 1, rozumie się organizację utworzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r - Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001r Nr 79, (Dz.U. z 2001r Nr 79, poz. 855), której statutowym celem działania jest upowszechnianie wiedzy o warunkach ochrony i połowu ryb.
  3. W przypadku braku na terenie powiatu organizacji, która spełnia warunek określony w ust. 1 pkt. 1, osoba ubiegająca się o kartę wędkarską może przystąpić do egzaminu przeprowadzanego przez inną organizację społeczną, która spełnia ten warunek.

§ 5

Wysokość opłaty za wydanie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego wynosi 10 zł.

§ 6

Niedozwolony jest połów ryb i raków, których długość mierzona od początku głowy do najdalszego krańca płetwy albo tarczy ogonowej nie przekracza wymiaru ochronnego, który wynosi dla:
  1. bolenia (Aspius aspius L.) 40 cm,
  2. brzanki (Barbus petenyi Heckel) 20 cm,
  3. brzany (Barbus barbus L.) 40 cm,
  4. brzany karpackiej (Barbus cyclolepis Heckel) 20 cm,
  5. certy (Vimba vimba L.) 30 cm,
  6. głowacicy (Hucho hucho L.) 70 cm,
  7. jazia (Leuciscus idus L.) 25 cm,
  8. jelca (Leuciscus leuciscus L.) 15 cm,
  9. klenia (Leuciscus cephalus L.) 25 cm,
  10. lina (Tinca tinca L.) 25 cm,
  11. lipienia (Thymallus thymallus L.) 30 cm,
  12. łososia (Salmo salar L.) 35 cm,
  13. miętusa (Lota lota L.):
    1. w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi 30 cm,
    2. w pozostałych wodach 25 cm,
  14. pstrąga potokowego (Salmo trutta m. fario L.):
    1. w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San oraz w rzece San i jej dopływach 25 cm,
    2. w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach 25 cm,
    3. w pozostałych wodach 30 cm,
  15. rozpióra (Abramis ballerus L.) 25 cm,
  16. sandacza (Stizostedion lucioperca L.) 45 cm,
  17. sapy (Abramis sapa Pallas) 25 cm,
  18. siei (Coregonus lavaretus L.) 35 cm,
  19. sielawy (Coregonus albula L.) 18 cm,
  20. suma (Silurus glanis L.) 70 cm,
  21. szczupaka (Esox lucius L.) 45 cm,
  22. świnki (Chondrostoma nasus L.) 25 cm,
  23. troci (Salmo trutta m. trutta L.) 35 cm,
  24. troci jeziorowej (Salmo trutta m. lacustris L.) 50 cm,
  25. węgorza (Anguilla anguilla L.) 40 cm,
  26. wzdręgi (Scardinius erythrophthalmus L.) 15 cm,
  27. raka błotnego (Pontastacus leptodactylus Esch.) 10 cm,
  28. raka szlachetnego (Astacus astacus Esch.):
    1. samicy 12 cm,
    2. samca 10 cm.

§ 7

  1. Niedozwolony jest połów ryb i raków w okresach ochronnych, z zastrzeżeniem ust. 2, ustanowionych dla:
    1. brzany (Barbus barbus L.) - od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca,
    2. brzany karpackiej (Barbus cyclolepis Heckel) - od dnia 15 marca do dnia 15 lipca,
    3. certy (Vimba vimba L.):
      1. w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 września do dnia 30 listopada,
      2. w rzece Wiśle powyżej zapory we Włocławku i w pozostałych rzekach - od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca,
    4. głowacicy (Hucho hucho L.), i lipienia (Thymallus thymallus L.) - od dnia 1 marca do dnia 31 maja,
    5. łososia (Salmo salar L.):
      1. w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia; w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
      2. na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 grudnia do końca lutego; w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele,
      3. w pozostałych rzekach - od dnia 1 października do h - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia,
    6. miętusa (Lota lota L.) - z wyjątkiem rzeki Odry od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - od dnia 1 grudnia do końca lutego,
    7. pstrąga potokowego (Salmo trutta m. fario L.):
      1. w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia,
      2. w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia,
      3. w pozostałych wodach - od dnia 1 września do dnia 31 grudnia,
    8. siei (Coregonus lavaretus L.) i sielawy (Coregonus albula L.) - od dnia 15 października do dnia 31 grudnia,
    9. sandacza (Stizostedion lucioperca L.) - od dnia 1 marca do dnia 31 maja,
    10. sapy (Abramis sapa Pallas) - od dnia 1 kwietnia do dnia 31 d dnia 1 kwietnia do dnia 31 maja,
    11. suma (Silurus glanis L.):
      1. w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - od dnia 1 marca do dnia 30 maja,
      2. w pozostałych wodach - od dnia 1 listopada do dnia 30 czerwca,
    12. szczupaka (Esox lucius L.):
      1. w rzekach i zbiornikach zaporowych - od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia,
      2. w pozostałych wodach - od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia,
    13. świnki (Chondrostoma nasus L.) - od dnia 1 stycznia do dnia 15 maja,
    14. troci (Salmo trutta m. trutta L.):
      1. w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od dnia 1 października do dnia 31 grudnia; w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele,
      2. na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia - od dnia 1 grudnia do końca lutego; w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele,
      3. w pozostałych rzekach -od dnia 1 października do dnia 31 grudnia,
    15. troci jeziorowej (Salmo trutta m. lacustris L.) - od dnia 1 września do dnia 31 stycznia,
    16. raka szlachetnego (Astacus astacus Esch.) i raka błotnego (Pontastacus leptodactylus Esch.) - od dnia 15 października do dnia 15 marca dla samców i od dnia 15 października do dnia 31 lipca dla samic.
  2. Jeżeli pierwszy albo ostatni dzień okresu ochronnego dla określonego gatunku ryb lub raków przypada w dzień ustawowo wolny od pracy, okres ochronny ulega skróceniu o ten dzień.

§ 8

Raków pręgowanych (Orconectes limosus Raf.), raków sygnałowych (Pontastacus leniusculus Dana) oraz ryb z gatunków: trawianka (Perccottus glenii Dyb.), czebaczek amatorski (Pseudorasbora parva) i sumik karłowaty (Ictalurus nebulosus) po złowieniu nie należy wypuszczać ani do łowiska, w którym je złowionego, ani do innych wód.

§ 9

  1. Rybackimi narzędziami połowowymi są narzędzia:
    1. ciągnione: niewody, przywłoki, włoki, tuki, dragi,
    2. stawne: wontony, słępy, drygawice, żaki, mieroże, kozaki, więcierze, wiersze, raczniki, przegrody, przestawy,
    3. elektryczne, a także ich części, służące do połowu ryb przy pomocy prądu elektrycznego,
    4. pozostałe: spławnice, cedzaki, sznury, rzutki, podrywki, pęczki oraz inne narzędzia służące do połowu ryb pod lodem.
  2. Rybackimi urządzeniami połowowymi są pompy połowowe i węgornie.

§ 10

  1. Połów ryb narzędziami elektrycznymi dokonywany jest przy użyciu prądu elektrycznego stałego lub impulsowego.
  2. Pole elektryczne wytwarzane przez narzędzia elektryczne służące do połowu ryb nie może oddziaływać na złowione i przetrzymywane w pobliżu tych narzędzi ryby żywe.
  3. Połowu ryb przy użyciu prądu elektrycznego mogą dokonywać osoby, które odbyły szkolenie i zdały egzamin w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 11

  1. Do połowu ryb nie używa się rybackich narzędzi połowowych, w których wielkość oczek sieci, z zastrzeżeniem ust. 2, mierzona w stanie mokrym od połowy węzła do połowy węzła najbliższego, jest mniejsza niż 28 mm, a w kutlu ciągnionych rybackich narzędzi połowowych jest mniejsza niż 25 mm.
  2. Wielkość oczek sieci w rybackich narzędziach połowowych służących do połowu:
    1. sielawy - nie może być mniejsza niż 18 mm,
    2. węgorza - nie może być mniejsza niż 12 mm,
    3. uklei i stynki - nie może być mniejsza niż 6 mm,
    4. ryb na przynętę - nie może być mniejsza niż 5 mm.

§ 12

Obwód rybacki ustanawia się na kanale, rzece, innym cieku lub na ich odcinkach, jeziorze, grupie jezior lub innych zbiornikach wodnych wraz z ich dopływami zgodnie z linią brzegu.

§ 13

  1. Ustanawiając obwód rybacki, należy:
    1. uwzględnić aktualny stan prawny nieruchomości oraz istniejące stosunki hydrologiczne,
    2. nadać mu nazwę odpowiadającą nazwie własnej kanału, rzeki lub innego cieku, jeziora albo innego zbiornika wodnego oraz kolejny numer obwodu rybackiego z biegiem wody, przy czym:
      1. jeżeli akwen zostaje podzielony na więcej niż jeden obwód rybacki, każdy z nich otrzymuje nazwę i kolejny numer w porządku rosnącym,
      2. nazwy obwodów rybackich rzek lub cieków bez ustalonych nazw własnych powinny być uzupełnione wskazaniem dorzecza rzeki o ustalonej nazwie własnej, do której uchodzą,
      3. obwód rybacki, obejmujący obszar wód dwóch lub więcej rzek łączących się ze sobą, otrzymuje nazwę własną rzeki o większym średniorocznym przepływie, bez względu na stosunek powierzchni lub długości tych rzek do siebie,
      4. obwody rybackie jezior lub zbiorników zaporowych, przez które przepływa rzeka, powinny otrzymać nazwę własną jeziora lub zbiornika zaporowego, wraz ze wskazaniem rzeki, na której leżą, z zachowaniem numeracji odpowiadającej kolejności obwodów na tej rzece,
      5. jeżeli obwód rybacki obejmuje kilka jezior, należy nadać mu nazwę własną jeziora o największej powierzchni,
    3. określić jego granicę zgodną z linią brzegu, a tam, gdzie granica obwodu przebiega przez wodę - wytyczyć ją odcinkami linii prostej łączącej stałe punkty orientacyjne w terenie.
  2. Obwód rybacki ustanawia się, w szczególności, na wodach:
    1. których obszar obejmuje miejsca corocznie powtarzającego się tarta ryb, rozwoju narybku, gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb,
    2. rzek, potoków górskich, kanałów i innych cieków, w których występuje charakterystyczny dla danego rodzaju wód gatunek ryby,
    3. jezior lub zbiorników wodnych wraz z dopływami, leżących w jednej zlewni lub dorzeczu.

§ 14

  1. Obręb hodowlany obejmuje powierzchnię gruntów stawowych lub innych zbiorników wodnych służących do chowu lub hodowli ryb, łącznie z groblami, urządzeniami doprowadzającymi lub odprowadzającymi wodę oraz odcinek cieku przepływającego wzdłuż stawów rybnych, w przypadku obrębu hodowlanego ustanowionego w ramach obwodu rybackiego.
  2. Obrębów hodowlanych nie ustanawia się:
    1. na szlaku żeglownym,
    2. na obszarze obrębów ochronnych,
    3. na odcinku rzeki uchodzącej do morza, z zastrzeżeniem ust. 3, od jej ujścia do najbliższego piętrzenia, które uniemożliwia swobodny przepływ ryb, wraz z odcinkiem rzeki o długości 50 m powyżej tego piętrzenia,
    4. na dopływie odcinka rzeki, o którym mowa w pkt. 3, od ujścia tego dopływu do rzeki, do najbliższego piętrzenia, które uniemożliwia swobodny przepływ ryb, wraz z odcinkiem tego dopływu o długości 50 m powyżej piętrzenia,
    5. na wodach jezior lub zbiorników zaporowych, w miejscu usytuowania sadzów rybackich, służących do chowu lub hodowli ryb.
  3. Przepis ust. 2 pkt 3 nie dotyczy rzeki Wisły i rzeki Odry.

§ 15

Obręby ochronne ustanawia się:
  1. na terenie przepławek, budowli lub innych urządzeń umożliwiających przepływ ryb, łącznie z odcinkami cieków przylegających do nich, a także odcinkami cieków w odległości co najmniej 50 m powyżej i 50 m poniżej przepławek, budowli lub urządzeń,
  2. w miejscach corocznie powtarzającego się tarta lub rozwoju narybku,
  3. w miejscach gromadnego zimowania ryb,
  4. w miejscach gromadnego przepływu ryb, w jeziorach lub w ich częściach, na odcinkach kanałów, rzek i innych cieków oraz na terenie i innych zbiorników wodnych lub ich częściach.

§ 16

Oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych dokonuje się przez ustawienie, w odległości nie większej niż 50 m od granicy obrębu ochronnego, tablic o wymiarach nie mniejszych niż 40 cm x 40 cm lub pław w kształcie walca, w kolorze niebieskim, opatrzonych napisem koloru żółtego, wykonanym literami o wysokości 5 cm i grubości 6 mm:
  1. "obręb hodowlany - nieupoważnionym wstęp wzbroniony" lub
  2. "obręb ochronny - połów i czynności szkodliwe dla ryb wzbronione"

§ 17

  1. Sprzęt pływający służący do połowu ryb, zwany dalej "sprzętem pływającym", z wyjątkiem statków rejestrowanych i oznakowanych na podstawie odrębnych przepisów, znakuje się w sposób trwały i widoczny numerami rejestracyjnymi umieszczonymi na zewnętrznych płaszczyznach obu burt; litery i cyfry numeru rejestracyjnego powinny mieć nie mniej niż 10 cm wysokości i 1 cm grubości.
  2. Dwuliterowe oznaczenie województwa stosowane do oznakowania sprzętu pływającego określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 18

  1. Rejestracji sprzętu pływającego na wniosek jego posiadacza dokonuje starosta właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby posiadacza tego sprzętu.
  2. Rejestr sprzętu pływającego prowadzi się odrębnie dla sprzętu:
    1. posiadanego przez uprawnionego do rybactwa,
    2. służącego do amatorskiego połowu ryb.
  3. Rejestr sprzętu pływającego zawiera:
    1. kolejny numer w rejestrze,
    2. datę wpisu do rejestru,
       

    Regulamin połowu ryb
    na wodach ogólnie dostępnych
    Okręgu PZW Bielsko-Biała
    w roku 2011<