Tweety na temat @pzworgpl

Logowanie

Zarejestruj się

Historia PZW

PZW

Godło PZW

 

 

 POLSKI ZWIĄZEK WĘDKARSKI (PZW)

 NAJWIĘKSZE STOWARZYSZENIE POLSKICH WĘDKARZY


 NAJWIĘKSZY WĘDKARSKO-RYBACKI UŻYTKOWNIK WÓD ŚRÓDLĄDOWYCH W POLSCE

 

 

 



Polski Związek Wędkarski największe stowarzyszenie polskich wędkarzy


Polski Związek Wędkarski zrzesza ponad 600 000 członków, reprezentujących wszystkie środowiska i grupy społeczne. Jest kontynuatorem historii i tradycji zorganizowanego wędkarstwa polskiego, które w 2009 r. obchodziło jubileusz 130.lecia, a w 2010 r. jubileusz 60.lecia PZW - zobacz: Polski Związek Wędkarski obchodzi 60 lat działalności na rzecz wędkarzy i wędkarstwa - fotorelacja i video


Struktury organizacyjne PZW tworzą koła (ok. 2500) i okręgi (45) jako organizacyjne jednostki terenowe.

Związek opiera działalność na pracy społecznej członków.

Celem Związku jest organizowanie wędkarstwa, rekreacji, sportu wędkarskiego, użytkowanie wód, działania na rzecz ochrony przyrody i kształtowania etyki wędkarskiej.

Związkiem kieruje Zarząd Główny w Warszawie, organizując pracę stowarzyszenia.

PZW prowadzi działalność w zakresie zagospodarowania i ochrony wód, realizuje politykę ekologiczna państwa, zgodną z przyjętymi przez Polskę międzynarodowymi konwencjami i dyrektywami Unii Europejskiej.

Polski Związek Wędkarski jest członkiem dwóch międzynarodowych organizacji:

  • Konfederacji Wędkarstwa Sportowego - CIPS (1958),
  • Europejskiego Forum Wędkarskiego - EAF (2007).

 

W latach 1995-2007 PZW był członkiem Europejskiego Związku Wędkarzy (EAA)

 

 



2005 rok - 125 lat wędkarstwa - z kart historii

13 lipca 1879 r. - w Krakowie, zostało powołane Krajowe Towarzystwo Rybackie, które zapoczątkowało zorganizowaną działalność rybacką i wędkarską na ziemiach polskich pozostających pod zaborami. Pierwszym prezesem Towarzystwa został dr. M.Nowicki, który pełnił tę funkcję do 30 października 1890 r. Od samego początku Towarzystwo, obok spraw organizacyjnych, zajmowało się zarybianiem rzek i ochroną rybostanu, badaniami ichtiofaunistycznymi i krzewieniem oświaty rybackiej. Z inicjatywy władz Towarzystwa, została uchwalona 24 stycznia 1887 r. „Krajowa ustawa o rybołówstwie dla Królestwa Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim, co pozwalało unormować stosunki prawne i rybackie w rzekach południowej części kraju.

Rozwój Sportu Wędkarskiego - połów ryb na sztuczną muchę - zapoczątkował Krakowski Klub Rybactwa w roku 1896.

Po 1907 roku jego działalność kontynuowało Towarzystwo Miłośników Sportu Wędkarskiego.

W okresie po I wojnie światowej kontynuowano dotychczasowe kierunki działalności Towarzystwa. Wzrosła efektywność zarybiania rzek i ich ochrony, zbudowano wiele ośrodków zarybieniowych, m.in. w Foluszu, Nowym Sączu, Czatkowicach, Porąbce, Myślenicach, Zawoi i Tarnowie. W tym czasie powstały inne stowarzyszenia wędkarskie, które prowadziły swą działalność do 1939 r.

Krajowe Towarzystwo Rybackie było również inicjatorem i członkiem założycielem w 1929 roku Związku Organizacji Rybackich Rzeczypospolitej Polskiej i z jego inicjatywy została uchwalona w 1932 r. ustawa o „Rybołóstwie w wodach śródlądowych”, która regulowała warunki uprawiania rybactwa i wędkarstwa w Polsce.

Ze względu na znaczą liczbę towarzystw wędkarskich działających w kraju, 29 stycznia 1932 r. został utworzony Związek Sportowych Towarzystw Wędkarskich (ZSTW) z siedzibą w Warszawie. Jego prezesem został dr Adam Lardmer z Krakowa, a od 1934 r. Włodzimierz Czermiński, który pełnił te funkcję do końca istnienia Związku, tj. do 1949 r., z przerwą w czasie II wojny światowej.

Władze Związku powołały w 1936 r. „Wiadomości Wędkarskie”, jako czasopismo wszystkich wędkarzy polskich.

1 września 1939 r. ZSTW zrzeszał 54 towarzystwa wędkarskie skupiające 2073 członków. W okresie okupacji, na terenie Generalnej Gubernii, istniało 38 towarzystw wędkarskich, użytkujących 167 obwodów rybackich i zatrudniających 255 strażników. W towarzystwach tych było 3033 członków.

Po zakończeniu działań wojennych, w latach 1945-46 działały w Polsce: Krajowe Towarzystwa Rybackie w Krakowie oraz Okręgowy Związek Sportowy „Warta” w Poznaniu.

16 lutego 1947 r. Zjazd delegatów towarzystw wędkarskich w Warszawie reaktywował działalność Związku Sportowych Towarzystw Wędkarskich. Wznowiono też wydawanie „Wiadomości Wędkarskich”.

23 września 1949 r. na mocy decyzji Zarządu Miejskiego w Warszawie, działalność Związku została zawieszona. Następnie na Nadzwyczajnym Walnym Zjeździe ZSTW, w Warszawie w dniu 19 marca 1950 r., z udziałem 270 delegatów reprezentujących 35 tys. członków, powołano Polski Związek Wędkarski, którego działalność otworzyła kolejny etap w rozwoju zorganizowanego wędkarstwa w Polsce, w którym aktywnie uczestniczy dziś około 600 tys. członków naszego Związku.

 

W listopadzie 2006 r. Polski Związek Wędkarski wraz z firmą DirNet Sp. z o.o. powołał do życia Polski Portal Wędkarski Rybobranie.pl, który rozpoczął nowy etap działalności PZW w internecie.

 


 

PZW największym wędkarsko-rybackim użytkownikiem wód śródlądowych w Polsce

  • Polski Związek Wędkarski jest jedyną organizacją w Polsce, która w ciągu 60 lat działalności, nieprzerwanie zajmuje się ochroną i zarybieniami użytkowanych przez siebie wód. Dzięki tym działaniom udało się zachować wielką różnorodność gatunków ryb, a także odbudować populacje tych, które były zagrożone wyginięciem.
  • Polski Związek Wędkarski gospodaruje obecnie na 210.725 ha wód, co stanowi około 38% ogółu powierzchni wód śródlądowych Polski. PZW użytkuje 66% całej powierzchni wód płynących (rzeki), 88% powierzchni zbiorników zaporowych i 21% ogólnej powierzchni jezior.
  • Polski Związek Wędkarski zagospodarowanie wód opiera na zasadach naukowych dotyczących biologicznej ochrony gatunków i jest zgodne z zasadami racjonalnego, umiarkowanego użytkowania zasobów wód. Dla zachowania ginących i zagrożonych gatunków ryb, PZW wspiera ich aktywną ochronę poprzez doskonalenie biotechniki rozrodu i chowu, z zachowaniem ich swoistej różnorodności genetycznej. W działalności zarybieniowej PZW preferuje zasadę nie wprowadzania do wód powierzchniowych gatunków obcych rodzimej faunie.
  • PZW prowadzi w 45 ośrodków zarybieniowych chów i hodowlę ryb niezbędnych do zarybień wód śródlądowych. Jest największym w kraju producentem materiału zarybieniowego ryb rzecznych i łososiowatych, zabezpiecza na własne potrzeby produkcję ryb drapieżnych, a także siei i sielawy. Nowoczesne wylęgarnie PZW we współpracy z wieloma jednostkami naukowo-badawczymi opracowują i wprowadzają nowe technologie produkcyjne, przyczyniając się do zwiększenia różnorodności materiału zarybieniowego. PZW do realizacji swoich zadań statutowych zatrudnia około 600 pracowników, w tym ichtiologów i innych wysokiej klasy specjalistów.
  • W 2009 roku Polski Związek Wędkarski dokonał zarybienia 30 gatunkami ryb, w ilości 1’600 ton starszych asortymentów oraz 301 mln szt. młodszych asortymentów za łączną kwotę około 32,8 mln zł pochodzących ze składek wędkarskich.

 

PZW chroni wody śródlądowe

 

Polski Związek Wędkarski chroni wody śródlądowe przed kłusownikami i złodziejami w oparciu o działalność Społecznej Straży Rybackiej oraz pracowników zatrudnianych na etatach Zarządów Okręgów. Służby te odpowiedzialne są m.in. za monitoring wód (kontrole poławiających ryby, kontrola i wykrywanie źródeł zanieczyszczeń), jak również biorą czynny udział w akcjach zarybiania czy odłowów. W roku 2009 liczba członków SSR wynosiła 8851, a członków etatowej straży rybackiej PZW 85 osoby. Około 30 % (3822) akcji SSR i ESR przeprowadzanych jest wspólnie z Policją, Państwową Strażą Rybacką, i innymi służbami (Straż Leśna, Straż Graniczna).

Plaga kłusownictwa w Polsce przybrała dramatycznie wysoki poziom. Kłusownictwo odbiera prawnym użytkownikom wód jedną trzecią osiąganych efektów swej działalności. Straty te ocenia się na około 200 mln. zł. rocznie!

PZW przeznacza na ochronę wód około 7 mln zł. rocznie. W ubiegłym roku poddano kontroli ponad 304 tys. osób, podczas przeprowadzonych ponad 43.000 akcji. Skonfiskowano lub zniszczono łącznie ponad 12.000 sztuk kłusowniczego sprzętu (sieci, sznury, pęczki itp.) oraz 99 sztuk sprzętu pływającego. W wyniku przeprowadzonych kontroli skierowano 1747 spraw i wniosków do Prokuratury, Policji i Sądów Grodzkich.

 



Działalność naukowo badawcza i wdrożeniowa PZW

 

Polski Związek Wędkarski, promując wędkarstwo proekologiczne, uznające nadrzędność ochrony środowiska nad działalnością gospodarczo-komercyjną korzysta z bardzo silnego wsparcia nauki. W celu rozeznania środowiska użytkowanych wód i doskonalenia metod ich zagospodarowania, aktywnej ochrony środowiska wodnego, a także prowadzenia gospodarki rybacko – wędkarskiej zgodnej z zasadami umiarkowanego użytkowania żywych zasobów wód, z aktualnie obowiązującym prawem i polityką ekologiczną państwa, dostosowaną do wymogów unijnych, ściśle współpracuje z większością ośrodków naukowo-badawczych i wyższych uczelni w Polsce.

 

Polski Związek Wędkarski wspólnie z powołaną Rada Naukową, w której zasiadają najwybitniejsze postacie polskiej nauki związanej z rybactwem i ochroną środowiska, inspiruje i w dużej mierze finansuje prace naukowe w zakresie:

- prac ichtiofaunistycznych, monitoringu ichtiofauny rzek,

- badań wędrówek ryb, obserwacji przepławek, hydroelektrowni i spiętrzeń pod katem ich usprawnienia oraz wpływu na populacje ryb w rzekach,

- opracowywania biotechniki rozrodu cennych gatunków ryb,

- badania czynników wpływających na efektywność zarybień,

- biologii ryb ze szczególnym uwzględnieniem gatunków cennych i zanikających

- ochrony naturalnych siedlisk ryb.

 

Prace naukowe umożliwiają nie tylko określenie aktualnego stanu ryb w większości rzek Polski, ale wskazują na możliwość jego poprawy w makroskali i skali lokalnej poprzez zmianę struktury zarybień. Pozwala to na restytuowanie gatunkowej różnorodności ichtiofauny w rzekach oraz przywracanie możliwości powrotu ryb wędrownych (certa, łosoś).
Co roku na ten cel PZW przeznacza około 180 tys. złotych. W roku 2009 było realizowanych 25 tematów badawczych.

 

Polski Związek Wędkarski podejmuje również działania ograniczające dalszą degradację środowiska wodnego, włącznie z przywracaniem naturalnego biegu rzek i dostosowania gospodarki rybacko-wędkarskiej (zarybianie, połowy) do możliwości produkcyjnych wód.

Polski Związek Wędkarski jest organizatorem lub współorganizatorem konferencji naukowych służących prezentowaniu wyników badań prowadzonych przez polskich naukowców, wymiany doświadczeń, służących rozwiązywaniu ważnych problemów.
W ostatnich latach odbyły się 3 takie konferencje:

- w 2003 roku Ogólnopolska Konferencja Naukowa pt.: „Ochrona ryb i wędkarskie zagospodarowanie zlewni Wisły i Odry”,

- w 2004 roku wspólnie ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie zorganizowano kolejną - III Ogólnopolską Konferencję Naukową pt.: ”Karpiowate ryby reofilne”.

- w marcu 2008 roku odbyła się kolejna trzydniowa konferencja naukowa poświecona problematyce obejmującej m.in. ocenę przekształceń, jakie zaszły w ciągu ostatnich 5 lat w rybactwie i wynikających z tego tytułu zadań i obowiązków dla użytkowników rybackich, pt” Użytkownik rybacki – nowa rzeczywistość”.

Polski Związek Wędkarski jest wydawcą Roczników Naukowych, czasopisma zawierającego publikacje z badań.

 



Działalność edukacyjno-wychowawcza PZW

Popularyzowanie i upowszechnianie wędkarstwa oraz wiedzy ekologicznej wśród młodzieży należy do najważniejszych celów statutowych PZW. Na XXVI Krajowym Zjeździe Delegatów PZW w uchwale programowej stwierdzono m.in. : „Wobec dokonującej się zmiany pokoleniowej, każde ogniwo organizacyjne Związku zobowiązane jest do prowadzenia, rozwijania i doskonalenia pracy szkoleniowo-wychowawczej w środowisku młodzieżowym. Praca ta powinna służyć pozyskiwaniu młodzieży do Związku i systematycznemu zwiększaniu liczby członków uczestników”. Realizacji tego zadania służą zapisane w Statucie PZW obowiązki zarządów wszystkich instancji dotyczące organizowania pracy z młodzieżą i finansowanie tej działalności. Koła i okręgi PZW tworzą sekcje młodzieżowe, organizują kursy i obozy wędkarskie zakończone egzaminami na kartę wędkarską, powołują wśród młodzieży kluby zainteresowań wędkarskich, organizują liczne i różnorodne konkursy i akcje edukacyjno - wędkarskie. Do tradycji w PZW weszły masowe imprezy sportowo- rekreacyjne związane z obchodami Dnia Dziecka. Tematyka młodzieżowa znajduje znaczące miejsce na łamach prasy wędkarskiej.

Całość nadzoruje i wspiera, powołana przy Zarządzie Głównym PZW Rada ds. Młodzieży.

Komisja ta opracowuje coroczne wytyczne do pracy z młodzieżą, a także nadaje uprawnienia instruktorom pracy z młodzieżą, którzy działają na szczeblu kół, okręgów oraz w ZG PZW.

Elementem wspierania działalności młodzieżowej służą także: corocznie ustanawiany system ulg w składkach członkowskich dla młodzieży, odpowiednie zapisy w Regulaminie Amatorskiego Połowu Ryb oraz systemu zawodów sportowych w kategoriach młodzieżowych.

 



Działalność wydawnicza PZW

Działalność wydawnicza to: bogata literatura poradnikowa, liczne biuletyny organizacyjne i prasa wędkarska. Służą one prezentacji zasad organizowania wędkarstwa, rekreacji, sportu wędkarskiego, a także popularyzacji wiedzy dotyczącej użytkowania wód, ochrony przyrody i kształtowania etyki wędkarskiej.

Polski Związek Wędkarski kontynuuje wydawanie, jako swego organu prasowego, „Wiadomości Wędkarskich”, których pierwszy numer ukazał się w styczniu 1936 roku jako wydawnictwo Związku Sportowych Towarzystw Wędkarskich, a od 1951 roku stanowi wydawnictwo PZW. Obecnie „Wiadomości Wędkarskie” ukazują się jako miesięcznik w nakładzie 117 tys. egz. Z inicjatywy redakcji wydaje się od pięciu lat przewodniki wędkarskie ‘Wędkarskie Eldorado”, a także wydano liczne broszury popularyzujące wędkowanie z cyklu Biblioteka WW.

Wiele wydawnictw PZW zapewniło sobie historyczną role w rozwoju wędkarstwa w Polsce. Do takich należą wydane w 1985 r. „Wędkarstwo Polskie” Jerzego Paladino, „Wędkarstwo gruntowe” (1981) i „Wędkarstwo spławikowe” (1986) Zbigniewa Dziedzica czy wydany z pomocą Wydawnictwa Ekonomia i Środowisko poradnik szkoleniowy PZW „O wędkarstwie, ekologii i etyce”. Staraniem ZG PZW ukazały się ponadto kalendarze wędkarskie, plansze szkoleniowe, a także co roku aktualizowane zbiory przepisów sportu wędkarskiego, wykazy łowisk na rzekach górskich i wodach śródlądowych.

Zarząd Główny PZW od 1987 r. wydaje także „Biuletyn Wędkarski”, wydawnictwo do użytku wewnętrznego, którego dystrybucja odbywa się za pośrednictwem zarządów okręgów PZW. W sferze działalności wydawniczej i promocyjnej PZW działa również rzecznik prasowy ZG PZW.

Nową formą działalności wydawniczej stały się uruchomione od 2002 roku strony internetowe ZG PZW: www.zgpzw.pl, oraz strony internetowe okręgów, a od roku 2005 portal związkowy www.pzw.org.pl. W kolejnych latach PZW uruchomił kolejne serwisy: www.kartawedkarska.pl oraz szkolkawedkarska.pl.


Działalność wydawniczą prowadzi także większość zarządów okręgów, ograniczając się jednak do wydawnictw organizacyjnych i okazjonalnych, a także map i przewodników po lokalnych łowiskach wędkarskich. Zarząd Okręgu w Toruniu wydaje miesięcznik „Takie wody”, służący popularyzacji wędkarstwa i ekologii na terenie Pomorza i Kujaw.

 



Sport w PZW

Wędkarstwo jest najbardziej masowym hobby w Polsce, podobnie jak i na świecie. Wędkarstwo to rekreacja i wypoczynek ludzi, ale także dyscyplina sportowa uprawiana w wielu państwach na całym świecie. Rokrocznie organizowane są mistrzostwa świata i Europy, w których uczestniczą członkowie PZW. W Polsce sport wędkarski realizowany jest w klubach wędkarskich, a zawody towarzyskie rozgrywane są w kołach PZW. Sport wędkarski realizowany jest poprzez organizowanie ogólnopolskich imprez z cyklu „ Grand Prix”, mistrzostw okręgu i mistrzostw Polski z zawodów tych wyłania się reprezentantów Polski na mistrzostwa świata i Europy. Polski Związek Wędkarski jest członkiem Międzynarodowej Konfederacji Sportu Wędkarskiego ( CIPS ) oraz w Międzynarodowej Federacji Sportu Rzutowego ( ICSF ).

Polska od lat uczestniczy w rywalizacji międzynarodowej w wędkarstwie spławikowym ( w kategorii: seniorów, kobiet, juniorów), w wędkarstwie spinningowym (w kategorii: seniorów), w wędkarstwie muchowym (w kategorii: seniorów), w wędkarstwie rzutowym ( w kategorii: seniorów, kobiet, juniorów i juniorek).

 

Polscy wędkarze od wielu lat stanowią ścisłą czołówkę światową. W latach 2005-2010 na mistrzostwach świata i Europy zdobyli łącznie 131 medali w wędkarstwie rzutowym, muchowym, spinningowym i podlodowym. Dzięki tym osiągnięciom powierzono Polskiemu Związkowi Wędkarskiemu w 2005 roku organizacje Mistrzostw Europy w wędkarstwie muchowym oraz Mistrzostw Europy w wędkarstwie rzutowym. W roku 2010 natomiast organizacje Mistrzostw Świata w wędkarstwie muchowym na rz. San oraz Klubowych Mistrzostw Świata w wędkarstwie spławikowym na zb. Malta. W roku 2011 PZW był organizatorem Mistrzostw Europy w wędkarstwie spławikowym - Opole 2011 oraz Mistrzostw Świata juniorów w wędkarstwie rzutowym - Szamotuły 2011.