USTAWA

z dnia 29 lipca 2005 r.

o sporcie kwalifikowanym

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim, ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, ustawę z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski, ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, ustawę z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych i ustawę z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o żegludze śródlądowej.

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.

1. Ustawa określa zasady prowadzenia działalności w zakresie sportu kwalifikowanego,

zasady uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym, a także zadania organów

administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych podmiotów

w zakresie organizacji uprawiania sportu kwalifikowanego i współzawodnictwa

sportowego.

2. Uprawianie sportu kwalifikowanego odbywa się zgodnie z przepisami ustawy, postanowieniami

statutów i regulaminów związków sportowych, polskich związków

sportowych oraz międzynarodowych organizacji sportowych.

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do sportu osób niepełnosprawnych, chyba że odrębne

ustawy stanowią inaczej.

Art. 2.

1. Organy administracji rządowej tworzą warunki organizacyjne do rozwoju sportu

kwalifikowanego i mogą wspierać finansowo jego rozwój.

2. Jednostki samorządu terytorialnego mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój

sportu kwalifikowanego.

Art. 3.

W rozumieniu ustawy:

1) kadra narodowa jest to grupa zawodników zakwalifikowanych jako kandydaci

do składu reprezentacji kraju w danej dyscyplinie sportu;

2) liga zawodowa jest formą współzawodnictwa sportowego organizowanego

i prowadzonego na najwyższym lub kilku najwyższych poziomach rywalizacji

w określonej dyscyplinie sportu;

3) sport kwalifikowany jest formą aktywności człowieka związaną

z uczestnictwem we współzawodnictwie sportowym, organizowanym lub prowadzonym

w określonej dyscyplinie sportu przez polski związek sportowy lub

podmioty działające z jego upoważnienia;

4) współzawodnictwo sportowe jest indywidualną lub zbiorową rywalizacją osób

zmierzającą do uzyskania właściwych dla danej dyscypliny sportu rezultatów;

5) zawodnikiem jest osoba uprawiająca określoną dyscyplinę sportu i posiadająca

licencję zawodnika uprawniającą do uczestnictwa we współzawodnictwie

sportowym.

Rozdział 2

Struktura organizacyjna sportu kwalifikowanego

Art. 4.

1. Uczestnikami współzawodnictwa sportowego mogą być kluby sportowe, zawodnicy

zrzeszeni w klubach sportowych lub zawodnicy niezrzeszeni.

2. Zawodnikiem zrzeszonym w klubie sportowym jest zawodnik, który spełnia jeden

z warunków:

1) jest członkiem klubu sportowego;

2) jest związany z klubem sportowym umową;

3) prowadzi osobiście lub wspólnie z innymi osobami klub sportowy.

3. Szczegółowe zasady uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym w danej dyscyplinie

sportu określają regulaminy polskich związków sportowych.

4. Udział klubu sportowego lub zawodnika we współzawodnictwie sportowym innym

niż organizowane przez polski związek sportowy lub zrzeszającą ten związek międzynarodową

organizację sportową w danej dyscyplinie sportu wymaga zgody właściwego

polskiego związku sportowego.

Art. 5.

Osoba fizyczna bądź osoba prawna posiadająca akcje, udziały lub inne tytuły uczestnictwa

w klubie sportowym nie może posiadać akcji, udziałów lub innych tytułów

uczestnictwa w innym klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie sportowym

w tej samej dyscyplinie sportu ani też zasiadać w jego organach.

3

Art. 6.

1. Uczestnictwo klubu sportowego w sporcie kwalifikowanym w danej dyscyplinie

sportu wymaga posiadania przez ten klub licencji. Licencję przyznaje właściwy

polski związek sportowy.

2. Do wniosku o przyznanie licencji należy dołączyć:

1) wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego lub z innego rejestru albo z ewidencji

właściwych dla formy organizacyjnej danego klubu sportowego;

2) odpis statutu lub umowy spółki - w przypadku klubu sportowego działającego

jako osoba prawna albo klubu sportowego, o którym mowa w art. 6 ust. 3

ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81,

poz. 889, z późn. zm.2));

3) pisemne zobowiązanie klubu sportowego do przestrzegania statutu i regulaminów

polskiego związku sportowego oraz międzynarodowych organizacji

sportowych.

3. Warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji są określane w regulaminach

właściwego polskiego związku sportowego.

4. Polski związek sportowy prowadzi ewidencję przyznanych licencji.

5. Polski związek sportowy może pobierać opłatę za przyznanie licencji w wysokości

nieprzekraczającej kosztów jej przyznania.

6. Polski związek sportowy może pozbawić klub sportowy licencji, jeżeli przez okres

kolejno po sobie następujących 3 lat klub sportowy lub żaden z zawodników zrzeszonych

w tym klubie, nie bierze udziału we współzawodnictwie sportowym.

7. W sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku

sportowego klubowi sportowemu przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Art. 7.

1. Polskim związkiem sportowym jest związek sportowy, o którym mowa w art. 8

ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz.

889, z późn. zm.), o zasięgu ogólnokrajowym, utworzony po uzyskaniu zgody ministra

właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

2. Polski związek sportowy może działać w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.

3. Członkiem polskiego związku sportowego mogą być kluby sportowe oraz związki

sportowe działające w dyscyplinie sportu, w której funkcjonuje dany polski związek

sportowy, a także, o ile statut to przewiduje, inne osoby prawne i fizyczne.

4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do polskich związków sportowych stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzysze-

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102,

poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130, poz. 1112

i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966 , z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z

2005 r. Nr 85, poz. 726.

4

niach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr

102, poz. 1055).

Art. 8.

1. Wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego założyciele

składają do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

1) projekt statutu polskiego związku sportowego;

2) wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego albo z innego rejestru, albo z ewidencji

właściwych dla formy organizacyjnej danego założyciela;

3) protokół zebrania założycielskiego, podpisany przez wszystkich założycieli;

4) informację o prowadzonych rozgrywkach lub systemie współzawodnictwa

sportowego w danej dyscyplinie sportu;

5) informację o międzynarodowej organizacji danej dyscypliny sportu, systemie

międzynarodowego współzawodnictwa sportowego oraz działających w tej

dyscyplinie sportu międzynarodowych organizacjach sportowych;

6) zaświadczenie potwierdzające przynależność związku sportowego do międzynarodowej

organizacji sportowej, właściwej dla danej dyscypliny sportu, zrzeszającej

krajowe organizacje sportowe z co najmniej 40 państw i z co najmniej

3 kontynentów, albo pisemne przyrzeczenie takiej międzynarodowej organizacji

sportowej uzyskania przynależności do niej po utworzeniu polskiego

związku sportowego;

7) informację o warunkach organizacyjnych i materialnych umożliwiających wykonywanie

zadań polskiego związku sportowego.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia wyrażenia zgody

na utworzenie polskiego związku sportowego gdy w danej dyscyplinie sportu

działa już polski związek sportowy lub gdy wnioskodawca nie przedłoży dokumentów

lub nie wykaże spełnienia warunków, o których mowa w ust. 2.

Art. 9.

1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu zatwierdza statut polskiego

związku sportowego oraz wszelkie jego zmiany.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia zatwierdzenia statutu

polskiego związku sportowego lub zmian tego statutu w przypadku stwierdzenia

niezgodności jego postanowień z prawem lub ustalenia, że postanowienia statutu

nie gwarantują wykonywania zadań, o których mowa w art. 12 ust. 1.

Art. 10.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz dyscyplin sportu, w których mogą działać polskie związki sportowe, biorąc

pod uwagę dane dotyczące zasięgu i potencjału rozwojowego danej dyscypliny sportu, a

także stopnia jej zorganizowania.

5

Art. 11.

1. W danej dyscyplinie sportu może działać tylko jeden polski związek sportowy,

chyba że minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, na wniosek polskiego

związku sportowego, wyrazi zgodę na działanie polskiego związku sportowego

w kilku dyscyplinach sportu. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy

art. 8 ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia wyrażenia zgody

na działanie polskiego związku sportowego w kolejnej dyscyplinie sportu, jeżeli

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 3.

Art. 12.

1. Do zadań polskiego związku sportowego należy w szczególności:

1) organizacja lub prowadzenie współzawodnictwa sportowego, z zastrzeżeniem

art. 16 ust. 1;

2) przygotowywanie reprezentantów Polski do uczestnictwa w międzynarodowym

współzawodnictwie sportowym;

3) prowadzenie działalności edukacyjnej, wychowawczej i popularyzatorskiej

w zakresie sportu;

4) reprezentowanie, z zastrzeżeniem art. 27, danej dyscypliny sportu

w międzynarodowych organizacjach sportowych oraz organizowanie udziału

w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym;

5) przedstawianie propozycji składu kadry narodowej ministrowi właściwemu do

spraw kultury fizycznej i sportu;

6) szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów

sportowych;

7) określanie warunków i trybu zmiany przynależności zawodnika do klubu

sportowego w danej dyscyplinie sportu;

8) prowadzenie spraw związanych z przyznawaniem licencji klubom sportowym,

zawodnikom, trenerom i sędziom sportowym;

9) prowadzenie postępowań dyscyplinarnych na zasadach ustalonych w regulaminach

polskiego związku sportowego.

2. Polski związek sportowy ma wyłączne prawo do podejmowania decyzji we

wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu, niezastrzeżonych

w ustawie dla organów administracji rządowej lub innych podmiotów.

Art. 13.

1. Polski związek sportowy powołuje spółkę kapitałową prawa handlowego do zarządzania

sprawami związku, dotyczącymi gospodarczego wykorzystania dóbr materialnych

i niematerialnych przysługujących związkowi, na zasadach określonych w

umowie zawartej między związkiem a spółką.

2. Jeżeli polski związek sportowy wnosi do spółki, o której mowa w ust. 1, wkład niepieniężny

(aport) w postaci składnika majątkowego powstałego z udziałem środków

publicznych lub powierza jej gospodarowanie takim składnikiem majątko6

wym, to odpowiednio w umowie spółki lub w umowie, o której mowa w ust. 1,

wprowadza się postanowienia dotyczące:

1) sposobu gospodarowania takim składnikiem majątkowym;

2) zapewnienia warunków do przeprowadzania kontroli gospodarowania takim

składnikiem majątkowym przez organ nadzorujący polski związek sportowy.

3. Jeżeli zadania realizowane przez polski związek sportowy są dofinansowywane ze

środków publicznych, zawarcie umowy, o której mowa w ust. 1, wymaga uzyskania

przez ten związek zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i

sportu.

4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu może zwolnić polski związek

sportowy z obowiązku powołania spółki, o której mowa w ust. 1, jeżeli nie jest to

celowe z uwagi na posiadanie dóbr materialnych i niematerialnych o niewielkiej

wartości, a w szczególności gdy polski związek sportowy nie osiąga dochodu.

Art. 14.

1. Organ stanowiący polskiego związku sportowego powołuje komisję rewizyjną,

zwaną dalej „komisją”.

2. Komisja kontroluje działalność polskiego związku sportowego we wszystkich dziedzinach

jego działalności.

3. W ramach kontroli komisja może badać wszystkie dokumenty polskiego związku

sportowego, żądać od zarządu sprawozdań i wyjaśnień oraz dokonywać oceny stanu

majątku związku.

Art. 15.

1. W dyscyplinie sportu, w której współzawodnictwo sportowe jest organizowane w

formie rozgrywek ligowych, właściwy polski związek sportowy może utworzyć ligę

zawodową.

2. W przypadku gdy ponad połowa klubów sportowych biorących udział

w rozgrywkach ligowych na najwyższym poziomie rywalizacji działa w formie

spółek akcyjnych, polski związek sportowy jest obowiązany utworzyć ligę zawodową.

3. Liga zawodowa jest zarządzana przez odrębną od polskiego związku sportowego

osobę prawną działającą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo

spółki akcyjnej.

4. W skład ligi zawodowej w grach zespołowych wchodzą wyłącznie kluby sportowe

będące spółkami akcyjnymi.

5. Na wniosek polskiego związku sportowego minister właściwy do spraw kultury fizycznej

i sportu wyraża zgodę na czasowy udział w lidze zawodowej, o której mowa

w ust. 4, klubów sportowych funkcjonujących w innej niż spółka akcyjna formie

prawnej. W takim przypadku minister właściwy do spraw kultury fizycznej

i sportu jednocześnie określa termin, w jakim klub sportowy ma obowiązek przekształcić

się w spółkę akcyjną. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu

wygasa uprawnienie klubu sportowego do udziału w lidze zawodowej.

7

6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu może odmówić wyrażenia

zgody na czasowy udział w lidze zawodowej, o której mowa w ust. 4, klubów

sportowych funkcjonujących w innej niż spółka akcyjna formie prawnej, gdy nie

wykonują one, wynikających z ustawy lub właściwych regulaminów, obowiązków

wobec polskiego związku sportowego.

7. Zasady funkcjonowania ligi zawodowej są ustalane w umowie zawartej między

właściwym polskim związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową.

Umowa zawiera postanowienia gwarantujące właściwemu polskiemu związkowi

sportowemu co najmniej:

1) realizację zobowiązań krajowych i zagranicznych, w tym zadań określonych w

art. 12 ust. 1 pkt 4;

2) realizację zadań związanych z właściwym przygotowaniem reprezentacji kraju

do udziału w zawodach międzynarodowych;

3) prowadzenie postępowań dyscyplinarnych na zasadach ustalonych w regulaminach

polskiego związku sportowego;

4) udział w przychodach związanych z zarządzaniem ligą zawodową.

8. Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 7, następuje po uzyskaniu zgody ministra

właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu. Minister właściwy do spraw kultury

fizycznej i sportu odmawia wyrażenia zgody na zawarcie umowy w przypadku

stwierdzenia niezgodności jej postanowień z prawem, postanowieniami statutu lub

regulaminów polskiego związku sportowego.

9. Spółka akcyjna przystępująca do ligi zawodowej w miejsce klubu sportowego niebędącego

spółką akcyjną przejmuje z dniem przystąpienia do ligi zawodowej ogół

praw i obowiązków majątkowych oraz niemajątkowych tego klubu, związanych z

udziałem we współzawodnictwie sportowym w danej dyscyplinie sportu.

Art. 16.

1. W dyscyplinach sportu, w których współzawodnictwo sportowe nie jest organizowane

w formie rozgrywek ligowych, polski związek sportowy może przekazać organizowanie

lub prowadzenie współzawodnictwa sportowego w całości lub w części

osobie prawnej lub osobie fizycznej będącej przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

2. Do przekazania organizowania lub prowadzenia współzawodnictwa sportowego,

o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 15 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Art. 17.

1. Polski związek sportowy podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego na

zasadach określonych odrębnymi przepisami.

2. Do wniosku o zarejestrowanie polskiego związku sportowego należy dołączyć ponadto:

1) zgodę ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu na utworzenie

polskiego związku sportowego;

2) decyzję o zatwierdzeniu statutu polskiego związku sportowego przez ministra

właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

8

Art. 18.

1. Nadzór nad działalnością polskich związków sportowych sprawuje minister właściwy

do spraw kultury fizycznej i sportu.

2. Organ sprawujący nadzór ma prawo:

1) żądać dostarczenia przez władze polskiego związku sportowego, w wyznaczonym

terminie, odpisów uchwał zebrania członków lub delegatów;

2) żądać od władz polskiego związku sportowego, w wyznaczonym terminie, niezbędnych

wyjaśnień;

3) dokonywać kontroli polskiego związku sportowego.

3. Zakresem kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest objęte badanie działalności

polskiego związku sportowego pod względem zgodności z prawem, a także z postanowieniami

statutów lub regulaminów wewnętrznych.

4. Nadzorem ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu nie są objęte decyzje,

o których mowa w art. 43 ust. 1 i 2.

Art. 19.

1. Organ sprawujący nadzór zawiadamia polski związek sportowy o kontroli najpóźniej

w chwili rozpoczęcia czynności kontrolnych.

2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ sprawujący nadzór może wystąpić

o przygotowanie w szczególności wskazanych dokumentów, zestawień

i wyjaśnień.

3. Zawiadomienie zawiera:

1) wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

2) nazwę polskiego związku sportowego objętego kontrolą;

3) przedmiot, zakres oraz miejsce przeprowadzenia kontroli wraz z terminem jej

rozpoczęcia i zakończenia;

4) imię i nazwisko osoby uprawnionej do dokonywania czynności kontrolnych.

Art. 20.

1. Osoba przeprowadzająca kontrolę może dokonać oględzin obiektu lub składników

majątkowych.

2. Oględzin dokonuje się w obecności przedstawiciela polskiego związku sportowego

lub osoby przez niego upoważnionej.

3. Z przebiegu i wyniku oględzin sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisuje

osoba przeprowadzająca kontrolę i osoba obecna przy oględzinach.

Art. 21.

1. Osoba przeprowadzająca kontrolę dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie

zebranych w toku kontroli dowodów.

9

2. Dowodami są w szczególności dokumenty, protokół oględzin, opinie biegłych,

wyjaśnienia i oświadczenia.

3. Osoba przeprowadzająca kontrolę może żądać sporządzenia na koszt kontrolowanego

niezbędnych do kontroli odpisów lub wyciągów dokumentów, jak również zestawień

i obliczeń sporządzonych na podstawie dokumentów.

Art. 22.

1. Ustalenia kontroli przedstawia się w protokole kontroli, a ocenę kontroli - w wystąpieniu

pokontrolnym.

2. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wystąpienie pokontrolne zawiera

wnioski i zalecenia pokontrolne wraz ze wskazaniem sposobu ich usunięcia.

3. Polski związek sportowy objęty kontrolą w terminie 30 dni od dnia otrzymania

wniosków i zaleceń pokontrolnych zawiadamia organ kontrolujący o ich wykonaniu

lub o przyczynach ich niewykonania.

Art. 23.

1. Jeżeli działalność polskiego związku sportowego jest niezgodna z prawem, postanowieniami

statutu lub regulaminów, organ sprawujący nadzór może:

1) zawiesić wykonanie uchwały polskiego związku sportowego niezgodnej z prawem

oraz zażądać jej uchylenia, a w przypadku nieuchylenia uchwały

w wyznaczonym terminie – uchylić taką uchwałę;

2) zawiesić w czynnościach władze polskiego związku sportowego i wyznaczyć

kuratora do czasu wyboru nowych władz;

3) cofnąć zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego;

4) wystąpić do sądu o zastosowanie środka, o którym mowa w art. 24.

2. Organ nadzorujący może cofnąć zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego

także w przypadku, gdy polski związek sportowy został postawiony w stan likwidacji.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kurator jest obowiązany do zwołania,

w terminie 3 miesięcy, walnego zebrania członków lub delegatów w celu wyboru

nowych władz polskiego związku sportowego.

4. Kuratorowi przysługują statutowe uprawnienia władz polskiego związku sportowego

do czasu wyboru nowych władz.

Art. 24.

1. Sąd, na wniosek organu sprawującego nadzór, może, w drodze postanowienia,

rozwiązać polski związek sportowy, jeżeli swoją działalnością w sposób rażący narusza

on przepisy prawa.

2. Sąd, na wniosek organu sprawującego nadzór, może również, w drodze postanowienia,

rozwiązać polski związek sportowy, jeżeli organ sprawujący nadzór cofnął

zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego.

10

Art. 25.

W przypadku rozwiązania polskiego związku sportowego sąd:

1) zarządza jego likwidację, wyznaczając likwidatora, oraz w przypadku braku

stosownych postanowień statutu lub uchwały statutowych organów, określa

przeznaczenie jego majątku;

2) wykreśla go z Krajowego Rejestru Sądowego.

Art. 26.

1. Status polskiego związku sportowego posiada ogólnokrajowe stowarzyszenie działające

w dyscyplinie wędkarstwa sportowego oraz ogólnokrajowe stowarzyszenie

działające w dziedzinie sportów lotniczych.

2. Do stowarzyszeń, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 11 oraz art. 12 stosuje się

odpowiednio.

Art. 27.

1. Polski Komitet Olimpijski jest związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych

działającym na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o

stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz

z 2004 r. Nr 102, poz. 1055), w celu zapewnienia udziału reprezentacji kraju w

igrzyskach olimpijskich, propagowania zasad olimpizmu, reprezentowania polskiego

sportu w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim oraz wobec narodowych

komitetów olimpijskich.

2. Polski Komitet Olimpijski ustala skład reprezentacji kraju na igrzyska olimpijskie.

3. Polski Komitet Olimpijski ma wyłączne prawo wykorzystywania i używania symboliki

olimpijskiej określonej w Karcie olimpijskiej oraz nazw „Igrzyska Olimpijskie”

i „Komitet Olimpijski”.

4. Organy administracji rządowej mają obowiązek zasięgnięcia opinii Polskiego Komitetu

Olimpijskiego w sprawach:

1) strategii rozwoju sportu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) projektów ustaw i aktów wykonawczych dotyczących sportu;

3) programów rozwoju inwestycji o szczególnym znaczeniu dla sportu w Rzeczypospolitej

Polskiej;

4) projektów programów przygotowań olimpijskich.

Rozdział 3

Zawodnicy

Art. 28.

1. Podstawowym obowiązkiem zawodnika jest przestrzeganie regulaminów sportowych

i zasad rywalizacji sportowej.

11

2. Obowiązkiem zawodnika z chwilą powołania do kadry narodowej jest reprezentowanie

kraju w międzynarodowych zawodach sportowych.

3. Szczegółowe prawa i obowiązki zawodnika w zakresie nieuregulowanym w ustawie

wynikają z regulaminów właściwych polskich związków sportowych.

4. Niewykonywanie obowiązków zawodnika powoduje odpowiedzialność dyscyplinarną

na zasadach określonych w regulaminach polskich związków sportowych.

Art. 29.

1. Na wniosek osoby zainteresowanej licencję zawodnika, uprawniającą do uczestnictwa

w sporcie kwalifikowanym, przyznaje właściwy polski związek sportowy

lub, z jego upoważnienia, związek sportowy działający w danej dyscyplinie sportu.

2. Do wniosku o przyznanie licencji zawodnika należy dołączyć:

1) zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania określonej

dyscypliny sportu wydane przez lekarza uprawnionego do orzecznictwa sportowo-

lekarskiego;

2) pisemną zgodę przedstawiciela ustawowego, opiekuna prawnego lub opiekuna

faktycznego, w przypadku osoby niepełnoletniej;

3) dokumenty potwierdzające kwalifikacje do uprawiania określonej dyscypliny

sportu, wymagane na podstawie odrębnych przepisów, w tym także regulaminów

polskich związków sportowych;

4) pisemne zobowiązanie do przestrzegania postanowień statutu i regulaminów

właściwego polskiego związku sportowego oraz międzynarodowych organizacji

sportowych, w tym także do poddania się odpowiedzialności dyscyplinarnej.

3. Osoba ubiegająca się o przyznanie licencji zawodnika, która ukończyła 21 rok życia,

pokrywa koszty wydania zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w ust. 2

pkt 1.

4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje lekarzy

uprawnionych do wydawania zaświadczeń lekarskich, o których mowa w ust. 2

pkt 1 oraz w art. 46 ust. 2 pkt 3, a także rodzaj niezbędnych badań lekarskich dla

osób ubiegających się o przyznanie licencji zawodnika lub trenera, uwzględniając

specyfikę poszczególnych dyscyplin sportu.

5. Warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji zawodnika są określane w regulaminach

właściwych polskich związków sportowych.

6. Polski związek sportowy prowadzi ewidencję przyznanych licencji zawodnika.

7. Polski związek sportowy może pobierać opłatę za przyznanie licencji zawodnika

w wysokości nieprzekraczającej kosztów jej przyznania.

Art. 30.

W sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku sportowego

osobie wnioskującej o przyznanie licencji zawodnika lub pozbawionej takiej

licencji przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

12

Art. 31.

1. Zawodnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych

wypadków wynikłych na skutek uprawiania sportu kwalifikowanego.

2. Obowiązek ubezpieczenia zawodnika spoczywa na klubie sportowym, którego jest

członkiem albo z którym jest związany umową.

3. Obowiązek ubezpieczenia zawodnika powołanego do kadry narodowej spoczywa na

właściwym polskim związku sportowym.

Art. 32.

1. Kluby sportowe z chwilą zakwalifikowania zawodnika do kadry narodowej są obowiązane

umożliwić mu uczestniczenie w przygotowaniach do udziału

w międzynarodowych zawodach sportowych oraz udział w tych zawodach.

2. Opieka medyczna nad zawodnikami zakwalifikowanymi do kadry narodowej

w olimpijskich dyscyplinach sportu jest finansowana ze środków budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres opieki medycznej

nad zawodnikami zakwalifikowanymi do kadry narodowej w olimpijskich

dyscyplinach sportu, w tym zakres badań lekarskich oraz częstotliwość ich przeprowadzania,

uwzględniając specyfikę poszczególnych dyscyplin sportu oraz potrzebę

ochrony zdrowia zawodników.

4. Szkolenie sportowe zawodników zakwalifikowanych do kadry narodowej

w olimpijskich dyscyplinach sportu jest finansowane ze środków budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej

i sportu.

5. Po zapewnieniu środków na realizację zadań, o których mowa w ust. 2 i 4, minister

właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu oraz minister właściwy do spraw

zdrowia mogą dofinansować ze środków budżetu państwa, pozostających w ich

dyspozycji, szkolenie sportowe oraz opiekę medyczną nad zawodnikami zakwalifikowanymi

do kadry narodowej w innych niż olimpijskie dyscyplinach sportu.

6. W przypadku powołania do odbycia zasadniczej służby w obronie cywilnej zawodnika

zakwalifikowanego do kadry narodowej szkolenie sportowe i przygotowania

do udziału w reprezentacji kraju zapewnia temu zawodnikowi podmiot, który utworzył

formację obrony cywilnej, w której zawodnik pełni służbę.

7. W przypadku powołania do pełnienia służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących

w skład Sił Zbrojnych zawodnika zakwalifikowanego do kadry narodowej

szkolenie sportowe i przygotowania do udziału w reprezentacji kraju zapewnia organ,

któremu podlega formacja.

8. W przypadku powołania do pełnienia zasadniczej służby wojskowej zawodnika zakwalifikowanego

do kadry narodowej możliwość udziału w szkoleniu sportowym i

przygotowaniach do udziału w reprezentacji kraju zapewnia organ, któremu podlega

jednostka Sił Zbrojnych, w której zawodnik pełni zasadniczą służbę wojskową.

13

Art. 33.

1. Członek kadry narodowej udostępnia, na zasadach wyłączności, swój wizerunek w

stroju reprezentacji kraju polskiemu związkowi sportowemu, który jest uprawniony

do wykorzystania tego wizerunku do swoich celów gospodarczych w zakresie wyznaczonym

przez regulaminy tego związku lub międzynarodowej organizacji

sportowej działającej w danej dyscyplinie sportu.

2. Zawodnik przed zakwalifikowaniem do kadry narodowej wyraża zgodę na rozpowszechnianie

swojego wizerunku w stroju reprezentacji kraju w rozumieniu art. 81

ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904, z późn. zm.3)).

Art. 34.

1. Zawodnicy, którzy nie otrzymują wynagrodzenia w związku z uprawianiem sportu

kwalifikowanego, mogą otrzymywać stypendium sportowe, wypłacane przez klub

sportowy na podstawie umowy określającej co najmniej obowiązki zawodnika i

klubu sportowego oraz wysokość stypendium.

2. Członek kadry narodowej może otrzymywać stypendium sportowe niezależnie

od otrzymywanego wynagrodzenia z tytułu uprawiania sportu kwalifikowanego albo

stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, jeżeli uzyska kwalifikacje do

igrzysk olimpijskich lub zajmie miejsce medalowe we współzawodnictwie międzynarodowym,

i zobowiąże się w formie pisemnej do realizacji programu przygotowań

olimpijskich albo programu przygotowań do mistrzostw świata lub Europy,

opracowanego przez właściwy polski związek sportowy, oraz do udziału w tych

zawodach.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu jest organem właściwym w

sprawach przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów sportowych dla

członków kadry narodowej. Stypendia te są finansowane ze środków budżetu państwa

z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej

i sportu.

4. Stypendium sportowe dla członka kadry narodowej wstrzymuje się, jeżeli organ, o

którym mowa w ust. 3, stwierdzi, że zawodnik zaniedbuje realizację programu

przygotowań, o którym mowa w ust. 2.

5. Członka kadry narodowej pozbawia się stypendium sportowego, jeżeli:

1) organ, o którym mowa w ust. 3, stwierdzi, że zawodnik nie realizuje programu

przygotowań, o którym mowa w ust. 2, lub

2) utracił on zdolność do uprawiania sportu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,

stwierdzoną orzeczeniem wydanym przez lekarza posiadającego kwalifikacje

uprawniające do wydania zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 29

ust. 2 pkt 1;

3) odmówił on udziału w zawodach, o których mowa w ust. 2.

6. Członkini kadry narodowej, która stała się niezdolna do uprawiania sportu wskutek

ciąży i urodzenia dziecka, wypłaca się stypendium sportowe w pełnej wysokości

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 128,

poz. 1402, z 2002 r. Nr 126, poz. 1068 i Nr 197, poz. 1662, z 2003 r. Nr 166, poz. 1610 oraz z 2004 r.

Nr 91, poz. 869, Nr 96, poz. 959 i Nr 172, poz. 1804.

14

przez okres ciąży i połowę przyznanego stypendium sportowego przez 6 miesięcy

po urodzeniu dziecka.

7. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania

stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej, podstawę i wysokość stypendium,

czas na, jaki może zostać ono przyznane, uwzględniając rodzaj osiągnięć

sportowych.

Art. 35.

1. Stypendia sportowe dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe w

międzynarodowym współzawodnictwie sportowym lub w krajowym współzawodnictwie

sportowym mogą być przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego

i finansowane z budżetów tych jednostek.

2. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określa

warunki i tryb przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów sportowych,

o których mowa w ust. 1.

Art. 36.

1. Okres pobierania stypendiów, o których mowa w art. 34 ust. 1 i 2 oraz w art. 35 ust.

1, zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20

kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99,

poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 94, poz. 788) oraz

do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Podstawę zaliczenia

okresu pobierania stypendium stanowi zaświadczenie wydane przez podmiot

wypłacający stypendium.

2. Zawodnicy pobierający stypendia, o których mowa w art. 34 ust. 1 i 2 oraz w art.

35 ust. 1, są stypendystami sportowymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13

października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887,

z późn. zm.4)).

Art. 37.

1. Zawodnikom, którzy osiągnęli wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym

współzawodnictwie sportowym lub w krajowym współzawodnictwie sportowym,

mogą być przyznawane wyróżnienia i nagrody ze środków:

1) budżetu państwa lub

2) budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r.

Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9,

poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz.

298, Nr 39, poz. 459, Nr 72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr

130, poz. 1452 i Nr 154, poz. 1792, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr

155, poz. 1287, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1673, Nr 200, poz. 1679 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r.

Nr 56, poz. 498, Nr 65, poz. 595, Nr 135, poz. 1268, Nr 149, poz. 1450, Nr 166, poz. 1609, Nr 170,

poz. 1651, Nr 190, poz. 1864, Nr 210, poz. 2037, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr

19, poz. 177, Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546, Nr 173, poz.

1808, Nr 187, poz. 1925 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 86, poz. 732.

15

2. Wyróżnienia i nagrody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przyznaje minister właściwy

do spraw kultury fizycznej i sportu.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb przyznawania wyróżnień i nagród, o których mowa w ust. 1

pkt 1, rodzaje wyróżnień i nagród oraz wysokość nagród pieniężnych, uwzględniając

rodzaje osiągnięć sportowych, za które zawodnicy mogą otrzymać wyróżnienia

i nagrody.

4. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określi

warunki i tryb przyznawania wyróżnień i nagród, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

rodzaje wyróżnień i nagród oraz wysokość nagród pieniężnych.

Art. 38.

1. Reprezentantom Polski na igrzyskach olimpijskich, którzy:

1) zdobyli co najmniej jeden medal olimpijski,

2) ukończyli 35 rok życia,

3) nie uczestniczą we współzawodnictwie sportowym,

4) mają obywatelstwo polskie,

5) mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

6) nie byli karani za przestępstwo popełnione umyślnie

– przysługuje świadczenie pieniężne z budżetu państwa, zwane dalej „świadczeniem”.

2. Świadczenie przysługuje w danym roku kalendarzowym w wysokości przeciętnego

wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego na podstawie art.

20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.5)), z tym

że świadczenie za styczeń i luty przysługuje w wysokości świadczenia za grudzień

poprzedniego roku kalendarzowego.

3. Świadczenie przyznaje minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu na

wniosek osoby zainteresowanej lub z własnej inicjatywy.

4. Osoby zainteresowane dokumentują spełnienie warunków, o których mowa w ust.

1.

5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu wydaje decyzję w sprawie

przyznania świadczenia w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. Minister właściwy

do spraw kultury fizycznej i sportu odmawia przyznania świadczenia, w

przypadku stwierdzenia, że zainteresowany nie spełnia co najmniej jednego

z warunków, o których mowa w ust. 1.

6. Świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym zostało przyznane.

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593,

Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210,

poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355 oraz z 2005 r. Nr 41, poz. 401.

16

7. Osoba, która otrzymuje świadczenie, powiadamia ministra właściwego do spraw

kultury fizycznej i sportu o ustaniu co najmniej jednego z warunków wymienionych

w ust. 1 pkt 3-6.

8. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu pozbawia świadczenia, począwszy

od miesiąca, w którym ustał co najmniej jeden z warunków wymienionych

w ust. 1 pkt 3-6.

9. Świadczenie jest wypłacane co miesiąc przez urząd obsługujący ministra właściwego

do spraw kultury fizycznej i sportu.

Rozdział 4

Odpowiedzialność dyscyplinarna oraz rozstrzyganie sporów w sporcie

Art. 39.

1. Odpowiedzialność dyscyplinarna związana z naruszeniem, w czasie lub w związku

z zawodami sportowymi, reguł technicznych i dyscyplinarnych określonych przez

właściwe polskie związki sportowe jest realizowana w trybie i na zasadach ustalonych

w ich regulaminach, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych organizacji

sportowych.

2. Regulaminy, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności organy

dyscyplinarne uprawnione do orzekania, ich kompetencje, tryb postępowania oraz

rodzaje wymierzanych kar.

Art. 40.

1. Polskie związki sportowe mogą ustanawiać stałe sądy polubowne.

2. Do sądów polubownych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy części

pierwszej księgi trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi

inaczej.

Art. 41.

1. Strony mogą poddać pod rozstrzygnięcie sądów polubownych, o których mowa w

art. 40 ust. 1, spory majątkowe związane z działalnością sportową.

2. Stronami postępowania przed sądem polubownym mogą być kluby i związki sportowe,

osoby fizyczne uprawiające sport oraz zajmujące się jego organizacją lub

upowszechnianiem, przedsiębiorcy prowadzący działalność sportową, a także inne

osoby prawne, bez względu na ich siedzibę i miejsce zamieszkania.

3. Statuty właściwych polskich związków sportowych mogą określać formę zapisu na

stały sąd polubowny oraz tryb postępowania odwoławczego od orzeczeń stałych

sądów polubownych, a także środki dyscyplinujące zapewniające ich wykonanie w

trybie wewnątrzorganizacyjnym.

17

Art. 42.

1. Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał Arbitrażowy do Spraw

Sportu, zwany dalej „Trybunałem”, jako stały sąd polubowny.

2. Trybunał wydaje orzeczenia w sprawach poddanych jego właściwości na podstawie

zapisu na sąd polubowny.

3. Do Trybunału stosuje się odpowiednio przepis art. 41.

4. Trybunał składa się z 24 arbitrów, których powołują w równej liczbie minister właściwy

do spraw kultury fizycznej i sportu oraz Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego

na okres 4-letniej kadencji.

5. Organ uprawniony do powołania członka Trybunału odwołuje go wyłącznie w

przypadku:

1) zrzeczenia się funkcji,

2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji,

3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z winy umyślnej.

6. W przypadku odwołania członka lub jego śmierci, właściwy organ powołuje nowego

członka Trybunału.

7. Organizację Trybunału i tryb jego postępowania określa Zarząd Polskiego Komitetu

Olimpijskiego.

8. Działalność Trybunału wiążąca się z rozpoznawaniem środków zaskarżenia, o których

mowa w art. 43, może być dofinansowana ze środków budżetu państwa, z części

będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

Art. 43.

1. Do Trybunału mogą być także zaskarżone decyzje dyscyplinarne lub regulaminowe

właściwych organów polskich związków sportowych, których przedmiotem jest:

1) wykluczenie lub skreślenie zawodnika, sędziego lub działacza sportowego ze

związku, klubu lub innej organizacji sportowej,

2) wykluczenie lub skreślenie klubu lub innej organizacji ze związku sportowego,

3) dyskwalifikacja dożywotnia lub czasowa osób, o których mowa w pkt 1,

4) pozbawienie zawodnika lub zespołu sportowego tytułu mistrza kraju albo zdobywcy

Pucharu Polski,

5) przeniesienie zespołu sportowego do niższej klasy rozgrywek,

6) zakaz reprezentowania sportu polskiego w zawodach międzynarodowych lub

międzynarodowych rozgrywkach pucharowych.

2. Prawo zaskarżenia decyzji dyscyplinarnych lub regulaminowych właściwych organów

polskich związków sportowych przysługuje ponadto osobie uprawnionej, jeżeli

decyzje te zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa, statutów i

regulaminów lub strona została pozbawiona prawa do obrony.

3. Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących technicznych reguł

gry.

18

4. Od skargi pobiera się wpis. Wysokość wpisu nie może być wyższa niż 4000 zł.

5. Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej lub regulaminowej polskiego

związku sportowego jest możliwe w przypadku, gdy wymaga tego potrzeba przeprowadzenia

postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.

6. Orzeczenia Trybunału w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ostateczne i nie

podlegają zaskarżeniu, z zastrzeżeniem art. 44.

7. W przypadku niewykonania orzeczenia Trybunału organ nadzorujący może stosować

środki przewidziane w art. 23 ust. 1.

Art. 44.

1. Od orzeczenia dyscyplinarnego lub regulaminowego wydanego przez Trybunał w

sprawach, o których mowa w art. 43, przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego

w przypadku rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności

orzeczenia.

2. Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w terminie 1 miesiąca od

dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej.

3. Trybunał odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie

terminu, z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również kasację, której braków

strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie.

4. Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania

wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

5. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Trybunału na zasadach

przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Rozdział 5

Licencja trenera i licencja sędziego

Art. 45.

Zajęcia w zakresie sportu kwalifikowanego mogą prowadzić wyłącznie trenerzy i instruktorzy

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej,

po otrzymaniu licencji trenera, o której mowa w art. 46.

Art. 46.

1. Licencję trenera przyznaje właściwy polski związek sportowy lub, z jego upoważnienia,

związek sportowy działający w danej dyscyplinie sportu na wniosek osoby

zainteresowanej, po stwierdzeniu, że osoba ta spełnia wymagania określone w

przepisach wydanych na podstawie art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r.

o kulturze fizycznej.

2. Do wniosku o przyznanie licencji trenera należy dołączyć:

1) oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystaniu

z pełni praw publicznych;

2) dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1;

19

3) zaświadczenie lekarskie o zdolności do wykonywania obowiązków trenera.

3. Koszty wydania zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, pokrywa

osoba ubiegająca się o przyznanie licencji trenera.

4. Warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji trenera są określone w regulaminach

właściwych polskich związków sportowych.

5. Polski związek sportowy prowadzi ewidencję przyznanych licencji trenera.

6. Polski związek sportowy może pobierać opłatę za przyznanie licencji trenera

w wysokości nieprzekraczającej kosztów jej przyznania.

Art. 47.

1. Osoba posiadająca licencję trenera, która nie otrzymuje wynagrodzenia w związku

z wykonywaniem swojej funkcji, może otrzymywać od klubu sportowego stypendium

trenerskie wypłacane przez klub sportowy na podstawie zawartej umowy,

określającej co najmniej obowiązki trenera i klubu sportowego oraz wysokość stypendium.

2. Osoba pobierająca stypendium trenerskie jest stypendystą sportowym

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych.

3. Okres pobierania stypendium trenerskiego zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy oraz okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia

pracownicze. Podstawę zaliczenia okresu pobierania stypendium stanowi zaświadczenie

wydane przez klub sportowy.

Art. 48.

1. Sędzią sportowym może być osoba, która posiada licencję sędziego sportowego

przyznaną przez właściwy polski związek sportowy.

2. Licencję sędziego sportowego można przyznać osobie, która:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) korzysta z pełni praw publicznych;

3) pisemnie zobowiąże się do przestrzegania postanowień statutu i regulaminów

polskich związków sportowych oraz międzynarodowych organizacji sportowych,

w tym także do poddania się odpowiedzialności dyscyplinarnej.

3. Warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji sędziego sportowego są określone

w regulaminach właściwych polskich związków sportowych.

4. Polski związek sportowy, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych organizacji

sportowych działających w danej dyscyplinie sportu, określa warunki pełnienia

funkcji sędziego sportowego.

5. Sędzia sportowy może otrzymywać wynagrodzenie w związku z pełnieniem swojej

funkcji lub ekwiwalent sędziowski jako zwrot poniesionych kosztów.

20

Art. 49.

Uprawnienie, o którym mowa w art. 30, przysługuje odpowiednio osobie wnioskującej

o przyznanie licencji trenera albo licencji sędziego sportowego lub pozbawionej takiej

licencji.

Rozdział 6

Zwalczanie dopingu w sporcie

Art. 50.

1. Dopingiem jest stosowanie przez zawodników zakazanych środków farmakologicznych

lub metod uznanych za dopingowe.

2. Stosowanie dopingu jest zabronione.

Art. 51.

1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w

Sporcie, zwana dalej „Komisją”.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia powołuje członków Komisji na okres 4-letniej kadencji

spośród osób wykonujących zawody w szczególności w dziedzinach: medycyny,

kultury fizycznej, sportu, biologii lub prawa i dających rękojmię prawidłowego

wykonywania zadań Komisji.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu odwołuje członka Komisji w

przypadku:

1) zrzeczenia się funkcji;

2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z winy umyślnej.

4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia może odwołać członka Komisji w przypadku zaprzestania

wykonywania obowiązków członka Komisji przez okres co najmniej 6 miesięcy.

5. W przypadku odwołania członka lub jego śmierci powołuje się nowego członka

Komisji na zasadach określonych w ust. 2.

6. Organizację Komisji, tryb i sposób jej działania, w tym sposób podejmowania rozstrzygnięć

w sprawach dotyczących interpretacji wyników kontroli antydopingowych,

określa regulamin uchwalony przez Komisję i zatwierdzony przez ministra

właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

7. Do zadań Komisji należy w szczególności:

1) opracowywanie propozycji rozwiązań prawnych i programów walki z dopingiem

w sporcie;

2) przeprowadzanie kontrolnych badań antydopingowych;

21

3) prowadzenie edukacji profilaktycznej;

4) upowszechnianie listy środków farmakologicznych i metod uznanych za dopingowe.

8. Działalność Komisji oraz kontrolne badania antydopingowe są finansowane ze

środków budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw kultury fizycznej i sportu.

Art. 52.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz środków farmakologicznych

i metod uznanych za dopingowe, których stosowanie jest zabronione, oraz

tryb przeprowadzania kontrolnych badań antydopingowych, uwzględniając najnowsze

osiągnięcia naukowe i ustalenia międzynarodowych organizacji sportowych.

Art. 53.

1. Zawodnicy są obowiązani poddawać się kontrolnym badaniom antydopingowym.

2. Zawodnik poddawany jest kontroli antydopingowej w czasie zawodów sportowych

oraz poza zawodami sportowymi - w czasie treningów, zgrupowań, konsultacji i

innych zajęć sportowych.

3. Jeżeli zawodnik odmówi poddania się kontroli antydopingowej, w tym nie zgłosi

się do tej kontroli, podlega karze pozbawienia licencji zawodnika na okres od 6

miesięcy do 2 lat.

Art. 54.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, podmioty przeprowadzające

analizy antydopingowe, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości

przeprowadzania tych analiz.

Art. 55.

Zawodnicy, trenerzy oraz inne osoby ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za naruszenie

przepisów antydopingowych określonych przez międzynarodowe organizacje

sportowe.

Rozdział 7

Przepisy karne

Art. 56.

1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, wykorzystuje lub używa symboliki olimpijskiej

oraz nazw, o których mowa w art. 27 ust. 3, podlega karze grzywny.

22

2. W przypadku popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec nawiązkę

na rzecz Polskiego Komitetu Olimpijskiego w wysokości od 50 000 zł do 100 000

zł.

Art. 57.

Kto, nie będąc do tego uprawnionym, prowadzi działalność w zakresie sportu kwalifikowanego,

podlega karze grzywny.

Art. 58.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 56 i art. 57 następuje na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 59.

W ustawie z dnia z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231, z późn. zm.6)) w art. 133:

1) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Środki Funduszu przeznacza się wyłącznie na dofinansowanie zajęć sportowo-

rekreacyjnych dla uczniów, prowadzonych przez kluby sportowe

działające w formie stowarzyszenia oraz inne organizacje pozarządowe,

które w ramach swojej statutowej działalności realizują zadania z zakresu

upowszechniania kultury fizycznej i sportu wśród dzieci i młodzieży, a

także organizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.”;

2) w ust 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) wysokość dofinansowania, z tym że maksymalna wysokość tego dofinansowania

w przypadku zajęć prowadzonych przez kluby sportowe działające

w formie stowarzyszenia oraz inne organizacje pozarządowe nie może

przekroczyć 80 %, a w przypadku zajęć organizowanych przez jednostki

samorządu terytorialnego - 50 % planowanych kosztów realizacji zajęć.”.

Art. 60.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z

2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.7)) wprowadza się następujące zmiany:

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 167, poz.

1372, z 2003 r. Nr 80, poz. 719 i Nr 122, poz. 1143, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 99, poz. 1001, Nr

152, poz. 1597 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 186.

7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270,

Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r.

Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89,

poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134,

poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz.

23

1) w art. 21 w ust. 1 po pkt 78 dodaje się pkt 78a w brzmieniu:

„78a) dochody podatników prowadzących osobiście lub w formie spółki klub

sportowy w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym

(Dz. U. Nr ..., poz. ...), w części przeznaczonej na szkolenie i

współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży,”;

2) dodaje się art. 26d w brzmieniu:

„Art. 26d. Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza

się wydatki, w wysokości nieprzekraczającej 10 % dochodu, poniesione

przez podatnika na działalność klubów sportowych mających

osobowość prawną i licencję sportową, skupiających co najmniej 50

zawodników, w tym 30 juniorów.”.

Art. 61.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z

2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.8)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 17 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) dochody podatników będących klubami sportowymi w rozumieniu ustawy z

dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. … Nr …, poz. …), w

części przeznaczonej na szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży,”;

2) dodaje się art. 18c w brzmieniu:

„Art. 18c. Od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się

wydatki, w wysokości nieprzekraczającej 10 % dochodu, poniesione

przez podatnika na działalność klubów sportowych mających osobowość

prawną i licencję sportową, skupiających co najmniej 50 zawodników,

w tym 30 juniorów.”.

Art. 62.

W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz.

889, z późn. zm.9)) wprowadza się następujące zmiany:

804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i

Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90,

poz. 844. Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz.

1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29,

poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203,

1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 151, poz. 1596, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz.

2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr

85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757 i Nr 102, poz. 852.

8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 700 i

703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324, z 2001 r. Nr

106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz. 1363, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr

93, poz. 820, Nr 141, poz. 1179, Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230,

poz. 1922, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 137, poz. 1302, Nr 180, poz.

1759, Nr 202, poz. 1957, Nr 217, poz. 2124 i Nr 223, poz. 2218, z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 29, poz.

257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 116, poz. 1203, Nr 121, poz. 1262, Nr 123, poz. 1291, Nr

146, poz. 1546, Nr 171, poz. 1800, Nr 210, poz. 2135 i Nr 254, poz. 2533 oraz z 2005 r. Nr 25, poz.

202, Nr 57, poz. 491 i Nr 78, poz. 684.

24

1) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Ustawa określa zasady działalności w sferze kultury fizycznej, a także zadania

organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego, klubów

sportowych oraz innych podmiotów w zakresie zapewnienia prawidłowej

realizacji procesu wychowania fizycznego, uprawiania sportu i rekreacji

ruchowej oraz prowadzenia rehabilitacji ruchowej.”;

2) w art. 3:

a) uchyla się pkt 4 i 5,

b) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) zawodnikiem jest osoba uprawiająca określoną dyscyplinę sportu,”,

c) dodaje się pkt 10-11 w brzmieniu:

„10) kadra narodowa osób niepełnosprawnych jest to grupa zawodników zakwalifikowana

jako kandydaci do składu reprezentacji kraju w danej

dyscyplinie sportu,

11) kadra paraolimpijska jest to grupa zawodników objęta programem przygotowań

do igrzysk paraolimpijskich, opracowanym przez właściwą organizację

krajową zajmującą się sportem osób niepełnosprawnych.”;

3) art. 5a otrzymuje brzmienie:

„Art. 5a. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,

w stosunku do jednostek sobie podległych i przez siebie nadzorowanych,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury

fizycznej i sportu określą, w drodze rozporządzenia, zadania z zakresu

kultury fizycznej realizowane w tych jednostkach, formy organizacyjne

oraz sposoby finansowania, uwzględniając cele kultury fizycznej, a

także warunki działania klubów sportowych i związków sportowych

w tych jednostkach.”;

4) w art. 6:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Klub sportowy może działać jako osoba prawna utworzona na podstawie

odrębnych przepisów albo jako osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z

2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr 94, poz. 788).”,

b) uchyla się ust. 3;

5) w art. 7 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Uczniowskie kluby sportowe uzyskują osobowość prawną z chwilą wpisania

do ewidencji, o której mowa w ust. 4.”;

6) art. 7a otrzymuje brzmienie:

9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102,

poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130, poz. 1112

i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z

2005 r. Nr 85, poz. 726.

25

„Art. 7a. 1. Przepisy art. 7 ust. 2 i 4 stosuje się również do klubów sportowych

działających w formie stowarzyszenia, których statuty nie przewidują

prowadzenia działalności gospodarczej.

2. Kluby sportowe wymienione w ust. 1 uzyskują osobowość prawną z

chwilą wpisania do ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4.

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w

drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji uczniowskich

klubów sportowych i klubów sportowych działających w formie

stowarzyszenia, których statuty nie przewidują prowadzenia działalności

gospodarczej, uwzględniając rodzaje dokumentów wymaganych

przy składaniu wniosku oraz dane podlegające wpisowi do

ewidencji.”;

7) art. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

„Art. 8. 1. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, oraz zawodnicy niezrzeszeni

w klubach sportowych, w liczbie co najmniej 15, mogą zakładać

związki klubów sportowych lub zawodników, zwane dalej „związkami

sportowymi”.

2. Związek sportowy może działać w formie stowarzyszenia lub związku

stowarzyszeń.

3. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do związków sportowych

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. –

Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003

r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 102, poz. 1055).

Art. 9. Zadania związków sportowych są określone w statutach i regulaminach

tych związków.”;

8) uchyla się art. 10 i 11;

9) po art. 12 dodaje się art. 12a-12c w brzmieniu:

„Art. 12a. 1. Opieka medyczna nad zawodnikami zakwalifikowanymi do kadry

narodowej osób niepełnosprawnych oraz kadry paraolimpijskiej jest

finansowana ze środków budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zdrowia.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

zakres opieki medycznej nad zawodnikami, o których

mowa w ust. 1, uwzględniając specyfikę poszczególnych dyscyplin

sportu oraz potrzebę szczególnej ochrony zdrowia.

Art. 12b. Zawodnicy niepełnosprawni są obowiązani poddawać się badaniom

antydopingowym na zasadach i w trybie określonym w przepisach

rozdziału 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym

(Dz. U. Nr ..., poz. ...).

Art. 12c. 1. Zawodnicy, o których mowa w art. 12a ust. 1, podlegają obowiązkowemu

ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych wypadków wynikłych

na skutek uprawiania sportu.

2. Obowiązek ubezpieczenia zawodników, o których mowa w ust. 1,

spoczywa na organizacjach przygotowujących zawodników do

26

udziału w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym osób

niepełnosprawnych.”;

10) uchyla się art. 13-18;

11) uchyla się art. 21;

12) art. 22 otrzymuje brzmienie:

„Art. 22. 1. Zawodnicy nieposiadający licencji zawodnika mogą otrzymywać

stypendium sportowe za wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie

międzynarodowym lub krajowym finansowane ze środków

budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

2. Organ jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określa

szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania

oraz wysokość stypendiów sportowych, o których mowa w ust.

1, uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego stypendium,

skutki ich niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości

stypendium.”;

13) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:

„Art. 23a. 1. Członek kadry narodowej osób niepełnosprawnych i kadry paraolimpijskiej

może otrzymywać stypendium sportowe, jeżeli uzyska

kwalifikacje do igrzysk paraolimpijskich lub zajmie miejsce medalowe

we współzawodnictwie międzynarodowym, a także zobowiąże

się w formie pisemnej do realizacji programu przygotowań paraolimpijskich

albo programu przygotowań do mistrzostw świata lub

Europy, opracowanego przez organizację krajową zajmującą się

sportem osób niepełnosprawnych, oraz do udziału w tych zawodach.

2. Okres pobierania stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1,

zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów ustawy z

dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r.

Nr 64, poz. 565 i Nr 94, poz. 788) oraz okresu zatrudnienia, od którego

zależą uprawnienia pracownicze. Podstawę zaliczenia okresu

pobierania stypendium stanowi zaświadczenie wydane przez podmiot

wypłacający stypendium.

3. Stypendia sportowe, o których mowa w ust. 1, przyznaje i wstrzymuje

oraz pozbawia stypendium minister właściwy do spraw kultury

fizycznej i sportu. Stypendia te są finansowane ze środków budżetu

państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw kultury fizycznej i sportu.

4. Stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się, jeżeli

zostało stwierdzone przez organ, o którym mowa w ust. 3, że

zawodnik zaniedbuje realizację programu przygotowań, o którym

mowa w ust. 1.

5. Członka kadry narodowej osób niepełnosprawnych lub członka kadry

paraolimpijskiej pozbawia się stypendium sportowego, jeżeli:

1) zostało stwierdzone przez organ, o którym mowa w ust. 3, że

zawodnik nie realizuje programu przygotowań, o którym mowa

w ust. 1, lub

27

2) odmówił udziału w zawodach, o których mowa w ust. 1.

6. Członkini kadry narodowej osób niepełnosprawnych i kadry paraolimpijskiej,

która stała się niezdolna do uprawiania sportu wskutek

ciąży i urodzenia dziecka, wypłaca się stypendium sportowe w pełnej

wysokości przez cały okres ciąży i w wysokości połowy przyznanego

stypendium sportowego przez 6 miesięcy po urodzeniu

dziecka.

7. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania,

wstrzymywania i pozbawiania stypendiów sportowych, o których

mowa w ust. 1, wysokość stypendiów, czas, na jaki może zostać

przyznane stypendium, uwzględniając rodzaje osiągnięć sportowych.”;

14) uchyla się art. 24-27;

15) w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zawodnikom nieposiadającym licencji zawodnika, którzy osiągnęli wysokie

wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym,

mogą być przyznawane wyróżnienia i nagrody ze środków budżetu

państwa i budżetu jednostki samorządu terytorialnego.”;

16) uchyla się art. 28a-41a;

17) w art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Organizowanie działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej oraz tworzenie

odpowiednich warunków materialno-technicznych dla jej rozwoju jest

obowiązkiem organów administracji rządowej, organów jednostek samorządu

terytorialnego i klubów sportowych.”;

18) w art. 44:

a) ust. 2 i 2a otrzymują brzmienie:

„2. Kształcenie osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz menedżerów sportu

przez jednostki inne niż szkoły wyższe wymaga uzyskania zgody ministra

właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

2a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu udziela zgody, o

której mowa w ust. 2, w przypadku stwierdzenia, że jednostka posiada warunki

kadrowe i organizacyjne dla prawidłowego przeprowadzenia kształcenia.”,

b) po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„2b. Kształcenie instruktorów i trenerów, w danej dyscyplinie sportu, oraz

menedżerów sportu odbywa się według programów zatwierdzonych przez

ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu po uzyskaniu opinii

właściwego polskiego związku sportowego.”;

19) uchyla się art. 46;

20) uchyla się rozdział 9;

21) w art. 53a ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Egzaminy stwierdzające posiadanie odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do

uprawiania żeglarstwa przeprowadza oraz stosowny dokument wydaje właści28

wy polski związek sportowy. Za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności

związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę

w wysokości określonej w ust. 4; opłata ta stanowi dochód właściwego polskiego

związku sportowego. Szkolenie i egzaminy na kolejne stopnie żeglarskie

prowadzą instruktorzy właściwego polskiego związku sportowego według

przyjętego przez ten związek systemu szkolenia. System szkolenia powinien

uwzględniać stopnie określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6.”;

22) w art. 53:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Uprawianie alpinizmu, z zastrzeżeniem ust. 2, sportów motorowych wymaga

posiadania specjalistycznego przygotowania oraz przestrzegania zasad

bezpieczeństwa obowiązujących w tych dyscyplinach sportu.”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Egzaminy stwierdzające posiadanie odpowiednich kwalifikacji niezbędnych

do uprawiania alpinizmu jaskiniowego przeprowadza oraz stosowny

dokument wydaje właściwy polski związek sportowy, o którym mowa w

art. 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym. Za przeprowadzenie

egzaminu oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu,

o którym mowa w ust. 2, pobiera się opłatę w wysokości określonej

w ust. 4; opłata ta stanowi dochód właściwego polskiego związku

sportowego.”;

23) w art. 55 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub

są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w górach, należy

w szczególności do Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego

oraz Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego – specjalistycznych

stowarzyszeń o zasięgu ogólnokrajowym – w zakresie określonym

w statutach tych organizacji.

2. Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub

są narażone na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia na wodach,

należy w szczególności do Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego

– specjalistycznego stowarzyszenia o zasięgu ogólnokrajowym – w

zakresie określonym w statucie tej organizacji.”;

24) art. 57 otrzymuje brzmienie:

„Art. 57. 1. Kto narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa w dziedzinie kultury

fizycznej, podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.”.

Art. 63.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2003 r.

Nr 159, poz. 1548, z późn. zm.10)) art. 15 otrzymuje brzmienie:

10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 162,

poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624, Nr 91, poz. 873, Nr 96,

29

„Art. 15. Dział kultura fizyczna i sport obejmuje sprawy:

1) kultury fizycznej;

2) rekreacji i rehabilitacji ruchowej;

3) sportu dzieci i młodzieży;

4) sportu kwalifikowanego;

5) sportu osób niepełnosprawnych.”.

Art. 64.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 109, poz.

1156, z późn. zm.11)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może powierzyć, w drodze

rozporządzenia, niektóre zadania organu inspekcyjnego w stosunku do

statków sportowych o długości kadłuba do 24 m – polskiemu związkowi

sportowemu, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie

kwalifikowanym (Dz. U. ... Nr ... , poz. ... ), kierując się względami

uproszczenia procedur i specjalistycznym charakterem zadań realizowanych

przez polskie związki sportowe.”;

2) w art. 14 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. W przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 4, opłaty, o których mowa w

ust. 1, pobiera właściwy polski związek sportowy i stanowią one dochód

tego związku.”.

Art. 65.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5,

poz. 43, z późn. zm.12)) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Rejestr statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji prowadzi

właściwy polski związek sportowy, o którym mowa w art. 7 ustawy z

dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. ... Nr ... , poz. ... ).”.

Art. 66.

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545 z

późn. zm.13)) wprowadza się następujące zmiany:

poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2702 oraz z 2005 r. Nr 17, poz.141 i Nr

33, poz. 288.

11) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2060, z 2003 r. Nr

199, poz. 1936 i Nr 229, poz. 2277 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i 899 i Nr 273 poz.

2703.

12) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085, z 2002 r. Nr

199, poz. 1672, z 2003 r. Nr 211, poz. 2049, z 2004 r. Nr 6, poz.41, Nr 93, poz. 895 i Nr 96, poz. 959

oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 726.

13) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 365, z 2003 r. Nr 229,

poz. 2277 oraz z 2004 r. Nr 93, poz. 895 i Nr 173, poz. 1808.

30

1) w art. 12 § 2a otrzymuje brzmienie:

„§ 2a. Nazwa statku morskiego używanego wyłącznie do celów sportowych

lub rekreacyjnych o długości kadłuba do 24 m podlega zatwierdzeniu,

w drodze decyzji administracyjnej, przez zarząd polskiego związku

sportowego, o którym mowa w art. 23 § 3.”;

2) w art. 23 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Statek morski stanowiący polską własność, używany wyłącznie do celów

sportowych lub rekreacyjnych, o długości kadłuba do 24 m, podlega obowiązkowi

wpisu do polskiego rejestru jachtów prowadzonego przez polski

związek sportowy, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. ... Nr ... , poz. ... ).”;

3) w art. 26 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Za czynności rejestrowe, o których mowa w art. 23 § 1, pobiera się opłaty

rejestrowe, które stanowią dochód budżetu państwa, natomiast opłaty za

czynności, o których mowa w art. 23 § 3, stanowią dochód właściwego

polskiego związku sportowego prowadzącego rejestr jachtów.”.

Art. 67.

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr

210, poz. 2135) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) klubów sportowych będących spółkami działającymi na podstawie przepisów

ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z

2001 r. Nr 81, poz. 889, z późn. zm.14)).”;

2) w art. 20 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) w odniesieniu do stowarzyszeń i klubów sportowych działających w formie

stowarzyszenia za spełnienie wymagania, o którym mowa w pkt 2,

można uważać prowadzenie działalności, o której mowa w pkt 1 i 2, również

na rzecz członków stowarzyszenia albo klubu sportowego działającego

w formie stowarzyszenia;”.

Art. 68.

W ustawie z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych (Dz. U. Nr

199, poz. 1936 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703) w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Na wniosek osoby zainteresowanej, która posiada dokument potwierdzający

kwalifikacje płetwonurka, wydany przez krajowe i zagraniczne szkoleniowe

organizacje nurkowe, o których mowa w art. 53c ust. 2 ustawy z dnia 18 stycznia

1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, z późn.

14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102,

poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130, poz. 1112

i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966 , z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z

2005 r. Nr 85, poz. 726.

31

zm.15)) lub inne stowarzyszenia, oraz wymaganą praktykę w zakresie wykonywania

prac podwodnych, Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni może wydać

odpowiedni dyplom lub świadectwo potwierdzające kwalifikacje do wykonywania

zawodu albo uzależnić ich wydanie od zdania przed komisją uzupełniającego

egzaminu praktycznego lub teoretycznego.”.

Art. 69.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy

o żegludze śródlądowej (Dz.U. Nr 85, poz. 726) art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Art. 4. Licencje na uprawianie określonych dyscyplin sportu przyznane przez

właściwy polski związek sportowy, o którym mowa w art. 10 ust. 1

ustawy wymienionej w art. 1, na podstawie przepisów wykonawczych

przewidzianych w art. 24 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują

moc do dnia 31 grudnia 2006 r.”.

Rozdział 9

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 70.

1. Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się Polską Konfederację Sportu.

2. Z dniem wejścia w życie ustawy zadania Polskiej Konfederacji Sportu przejmuje

minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu.

3. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Polskiej Konfederacji Sportu stają się

pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej

i sportu.

4. Prezes Polskiej Konfederacji Sportu, w terminie 5 dni od dnia ogłoszenia ustawy,

jest obowiązany powiadomić na piśmie pracowników o skutkach prawnych w zakresie

ich stosunków pracy. Przepisy art. 231 § 1, 4 i 6 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.16)) stosuje się

odpowiednio.

5. Pracownicy Polskiej Konfederacji Sportu, którzy stali się pracownikami urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu, są obowiązani

do odbycia służby przygotowawczej. Skrócenie okresu służby przygotowawczej

albo zwolnienie z obowiązku jej odbywania następuje na zasadach określonych w

15) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102,

poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130,

poz. 1112 i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz.

1808 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 726.

16) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668

i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107,

poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz.

1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr

166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i

Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610 i Nr 86, poz. 732.

32

art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r.

Nr 49, poz. 483, z późn. zm.17)).

6. Pracownikom Polskiej Konfederacji Sportu, którzy stali się pracownikami urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu, staż pracy

w Polskiej Konfederacji Sportu wlicza się do stażu pracy w służbie cywilnej.

Art. 71.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu wyznaczy likwidatora, który sporządzi

bilans zamknięcia Polskiej Konfederacji Sportu, sporządzi spis spraw prowadzonych

przez Polską Konfederację Sportu i niezakończonych do dnia jej likwidacji oraz,

w drodze protokołu zdawczo-odbiorczego, przekaże ministrowi właściwemu do spraw

kultury fizycznej i sportu składniki majątkowe Polskiej Konfederacji Sportu oraz akta

spraw niezakończonych.

Art. 72.

Urząd obsługujący ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu przejmuje

zobowiązania i wierzytelności Polskiej Konfederacji Sportu oraz prawa i obowiązki

wynikające z umów i porozumień zawartych przez Polską Konfederację Sportu lub na

jej rzecz, pozostałe po likwidacji Polskiej Konfederacji Sportu.

Art. 73.

W celu wykonania przepisów ustawy Prezes Rady Ministrów może dokonać, w drodze

rozporządzenia, przeniesienia niektórych planowanych dochodów i wydatków budżetowych

między działami budżetu państwa i rozdziałami budżetowymi oraz zwiększenia

limitów zatrudnienia i kwot wynagrodzeń, w ramach środków zaplanowanych na ten cel

w ustawie budżetowej na rok 2005 w dotacji na funkcjonowanie Polskiej Konfederacji

Sportu, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych, wynikającego z ustawy

budżetowej.

Art. 74.

Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu, działający na podstawie przepisów ustawy

wymienionej w art. 62, staje się w dniu wejścia w życie ustawy Trybunałem Arbitrażowym

do Spraw Sportu w rozumieniu ustawy.

Art. 75.

Licencje sędziego sportowego przyznane na podstawie przepisów wydanych na podstawie

art. 46 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 62 w brzmieniu obowiązującym do dnia

wejścia w życie ustawy zachowują moc do czasu ich wygaśnięcia, nie dłużej jednak niż

do dnia 31 grudnia 2006 r.

17) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 70, poz. 778 i Nr 110,

poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800, z

2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz. 2025 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr

228, poz. 2256 i 2257, z 2004 r. Nr 33, poz. 287, Nr 179, poz. 1845 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r.

Nr 10, poz. 71.

33

Art. 76.

Zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o

zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1957 oraz z 2004 r. Nr 254, poz. 2533) przysługujące

sportowym spółkom akcyjnym przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje do

podmiotów, które stały się klubami sportowymi w miejsce tych sportowych spółek akcyjnych.

Art. 77.

1. Kluby sportowe działające na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 62 i

uczestniczące we współzawodnictwie sportowym w dniu wejścia w życie ustawy

dostosują swoje przepisy i formy działania do wymogów ustawy nie później niż w

terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Związki sportowe i polskie związki sportowe działające w dniu wejścia w życie

ustawy stają się odpowiednio związkami sportowymi i polskimi związkami sportowymi

w rozumieniu ustawy.

3. Związki sportowe i polskie związki sportowe, o których mowa w ust. 2, dostosują

swoją działalność, w tym statuty i regulaminy wewnętrzne, do wymogów ustawy

nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

4. Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się należności przysługujące budżetowi

państwa w części ,,obrona narodowa”, powstałe do dnia wejścia w życie ustawy, od

stowarzyszeń kultury fizycznej określonych statutowo jako wojskowe kluby sportowe,

działających na podstawy ustawy wymienionej w art. 62.

Art. 78.

Licencje zawodnika przyznane na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy wymienionej w art.

62 w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy zachowują moc do

czasu ich wygaśnięcia, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2006 r.

Art. 79.

Kluby sportowe niebędące spółkami akcyjnymi, które uzyskały zgodę Prezesa Polskiej

Konfederacji Sportu na czasowy udział w lidze zawodowej na podstawie art. 36 ust. 4

ustawy wymienionej w art. 62 w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie

ustawy, zachowują to uprawnienie, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2005 r.

Art. 80.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 6, art. 28 ust. 2,

art. 48 ust. 3 i 5 i art. 49 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 62 w brzmieniu obowiązującym

do dnia wejścia w życie ustawy zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień wymienionych w art. 10, art. 37

ust. 3, art. 52 i art. 54.

34

Art. 81.

Traci moc ustawa z dnia 7 czerwca 2002 r. o Polskiej Konfederacji Sportu (Dz. U. Nr

93, poz. 820 oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1849).

Art. 82.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 70 ust. 4 i art. 71, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2) art. 60 i art. 61, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3) art. 45, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.