Pstrąg tęczowy, tęczak (salmo gairdneri) - Jest tak samo popularny na obszarze Ameryki Północnej (od Kalifornii po Alaskę) jak u nas pstrąg potokowy. Podobnie jak pstrąg źródlany ma tendencję do okresowych wędrówek ku morzu, gdzie intensywnie rośnie i żeruje. Jest to przepięknie ubarwiona ryba, posiada odcienie od srebrzystego przez czarny, fioletowy, purpurowy do zielononiebieskiego (idąc w kierunku grzbietu ryby), stąd jego nazwa. Na grzbiecie, płetwach (ogonowa, tłuszczowa, grzbietowa i odbytowa) oraz głowie rozsiane są małe czarne cętki. Podobnie jak w przypadku pstrąga źródlanego tęczaki zostały z końcem wieku XIX przeniesione na kontynent europejski, skąd z Niemiec dotarły m.in. do Polski. Ponieważ dobrze znoszą wyższe temperatury, mają mniejsze wymagania tlenowe i łatwo przyswajają sztuczne pożywienie, pstrągi są przenoszone i hodowane w wodach stojących. Rozmnażanie odbywa się wiosną, a wyższa temperatura skraca czas inkubacji narybku. Samica składa od kilkuset do tysiąca dużych jajeczek, a po ok. 2 miesiącach wykluwa się narybek z woreczkiem żółtkowym. W pierszym roku osiąga 10-15 cm długości, a w trzecim roku 20-40 cm. Przyrost jest więc bardzo szybki. W korzystnych warunkach pokarmowych jego masa sięga od 2-4 kg, a nawet więcej. W momencie gdy brak jest w wodzie bezkręgowców przechodzi na drapieżczy tryb żerowania i odżywia się narybkiem. Żarłoczność pstrąga tęczowego jest znaczna i dobre wyniki wędkarskie osiąga się przez cały dzień. Skuteczną metodą połowu jest technika muchowa i spinningowa z użyciem niewielkich błystek (obrotówki) o długości nie większej niż 5 cm.

Uwaga: Okres i wymiar ochronny nie obejmuje tej ryby. Dobowy limit pstrąga tęczowego wynosi 4 sztuki !