Pstrąg potokowy, potok, potokowiec (salmo trutta morpha fario) - należy do jednego z najszlachetniejszych trofeów wędkarskich. Zamieszkuje dzięki wędkarzom, pasjonatom tej ryby cały świat. Większą część Europy, całą Afrykę, USA, Nową Zelandię, Japonię czy Amerykę Południową. Zasiedla rzeki o szybkim nurcie w górach na podgórzu. Na nizinach występuje sporadycznie, w przypadkach gdy rzeki posiadają względnie niską i wyrównaną temperaturę. Jest to bardzo wrażliwa ryba na skład wód, zawartość tlenu i temperaturę. Samca, podobnie jak ma to miejsce u innych ryb łososiowatych charakteryzuje wykrzywiona ku górze dolna szczęka. U narybku płetwa ogonowa jest wcięta, ale w późniejszym okresie ryby mają ogon prosty. Miejsca zamieszkania pstrąga potokowego stanowią odrębną enklawę, biorąc pod uwagę całą długość rzeki (począwszy od źródła a kończywszy na ujściu do morza). Strefa ta nosi nazwę ''Krainy pstrąga i lipienia''. W górnych partiach wód powyższej krainy, tam gdzie najszybciej woda płynie i jest ona najzimniejsza, pstrągi posiadają dojrzałość płciową już przy długości 20 cm. Wysokościowo wytrzymują do 2000 m n.p.m. i w warunkach tych żyją samotnie bez innych gatunków ryb. Ponieważ ciężar ryby ściśle jest związany z otaczającym środowiskiem i warunkami pokarmowymi, nie świadczy o wieku ryby. Jest to ryba, dla której niezbędne są wszelkiego rodzaju kryjówki rzeczne np.: duże kamienie wyścielające dna rzek, konary drzew i jamy. Potrafi przez wiele lat trwać przy jednym upatrzonym miejscu (kryjówka) i wyrusza tylko  w celu odbycia tarła. Tarło trwa od października do grudnia, a jego początek jest zależny od długości lata i panujących w tym okresie temperatur.
Samice składają od 1000 do 1500 jaj koloru żółtopomarańczowego, z których potomstwo wylęga się po kilku miesiącach. Ikra oraz narybek narażone są na bardzo dużo zagrożeń, które nieraz powodują straty sięgające ok. 100 %. Polski Związek Wędkarski wspierając  przyrodę przeprowadza roczne zarybienia tzw. ''obwodów rybackich'' danego Okręgu PZW. Dzięki temu pogłowie tej szlachetnej ryby nie maleje. Najgorszym dla narybku zagrożeniem jest kanibalizm panujący wśród gatunku. Podobnie jak przy połowie innych pstrągów  skuteczna jest metoda muchowa (muszki suche i mokre zależnie od warunków), a tam gdzie dozwolone również spinning.

Uwaga: Okres ochronny u pstrąga potokowego przypada: a) w rzece Wiśle i jej dopływach od źródła do ujścia rzeki San, w rzece San i  jej dopływach oraz w Odrze i jej dopływach od granicy z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy, w rzece Bystrzycy i jej dopływach od 1 września do 31 stycznia. Wymiar ochronny na tych odcinkach wynosi 25 cm; b) w pozostałych rzekach od 1 września do 31 grudnia. Tu wymiar wynosi 30 cm. Limit dobowy pstrąga potokowego to 3 sztuki !