Płoć, płotka (rutilus rutilus) - jest bardzo popularną rybą w wodach europejskich i spotkać ją można we wszystkich rejonach kontynentu za wyjątkiem jego południowej strefy (poniżej Alp). Bardzo licznie występuje w zbiornikach z wodą stałą i wolno płynących rzekach o mulistym dnie. Jedną z cech różniących płoć od wzdręgi jest ta, że u płoci płetwa grzbietowa jest osadzona przed płetwami brzusznymi. Tęczówka oka jest czerwona, a kolor płetw brzusznych, odbytowej i ogonowej ciemnożółty lub jasnoczerwony. W akwenach gdzie nie ma drapieżnika populacja płoci gwałtownie rośnie, osobniki nie dorastają do większych rozmiarów i stanowią dużą konkurencję pokarmową. Ryba ta dorasta średnio do rozmiarów 20-35 cm i osiąga wagę do 0,5 kg, zdarzają się jednak osobniki większe dochodzące do 2 kilogramów. Żyje około piętnastu lat. Rozród następuje zależnie od temperatury wody tj. na przełomie kwietnia i maja. Do składania ikry samice wybierają podwodne rośliny i zatopione konary drzew, jednak w niektórych zbiornikach (zaporowych) składają różowe jajeczka w ilości do kilkudziesięciu tys. na żwirowym dnie, skałach i blisko linii brzegowej. W okresie tarła samce posiadają nad pyszczkiem charakterystyczną wysypkę tarłową. Dorosłe osobniki żywią się larwami owadów, niewielkimi mięczakami, owadami z powierzchni wody. Na wędkę skutecznie łowi się płocie z gruntu i metodą spławikową na czerwonego robaczka, larwy chruścika tzw. "kłódki", białe robaczki i ich larwy, a także na wszelkiego rodzaju przynęty roślinne (ciasta, pasty). Dobre połowy osiąga się przez cały rok kalendarzowy. Płocie są rybami cenionymi przez wędkarzy, ponieważ potrafią ładnie walczyć na ''kiju'' (szczególnie te większe powyżej 25-30 cm). Mięso mają jednak ościste i niezbyt wysoko cenione.

Uwaga: w ciągu doby nie można złowić więcej niż 5 kg ryb (na zbiorniku Kozielno i Topola w Okręgu PZW Wałbrzych od 2007 roku wymiar ochronny płoci wynosi 15 cm) !