Karp (cyprinus carpio) - Chyba najbardziej znana spośród ryb słodkowodnych Europy. Jest bliski nie tylko poławiającym wędkarzom i rybakom, ale także społeczeństwu (tradycje wigilijne i czołowa pozycja na liście świątecznych potraw). Jest pierwszą rybą chodowaną z ogromnym powodzeniem w sztucznych stawach m.in. na terenie Polski, Niemiec, Francji. Rozróżniamy cztery odmiany karpia tj. karp rzeczny zwany ''sazanem'', karp pełnołuski, karp lustrzeń ''królewski'' i bezłuski ''golec''.
Karp sazan o ciele smukłym i całkowicie pokrytym łuską pochodzi ze zlewni mórz: Czarnego, Kaspijskiego, Śródziemnego i Aralskiego. Zamieszkuje wolno płynące rzeki trzymając się niewielkich stad. Występuje w krainie leszcza jak i w zbiornikach powstałych przez przegrodzenie dolnych odcinków rzek. Zimą często wędruje w dół rzek do słonawych wód przybrzeżnych, jezior nadmorskich, a nawet do morza gdzie przybiera na wadze osiągając 1 m długości i przekraczając wagę 20 kg. Samice dojrzewają po upływie czwartego roku życia, samce natomiast rok wcześniej. Do rozrodu ryby te wybierają miejsca stosunkowo płytkie ok. 40 cm głębokości, które są ciepłe i zarośnięte obficie podwodną roślinnością. Do tarła przystępują od wczesnych godzin porannych. Samice składają ikrę w kilku porcjach w ilości od kilkuset tysięcy do miliona jajeczek. Przylepiają się one do podwodnej roślinności. Na początku larwy odżywiaja się pokarmem z woreczka żółtkowego, a później przechodzą na plankton i bentos (pokarm denny). Dziki karp jest wysoce odporny na choroby i dzięki temu można zarybiać nim rejony, w których pierwotnie nie występował.  Dawniej przenoszeniem dzikiego mieszkańca rzek do stawów zajmowały się klasztory, gdyż mnisi jako postny posiłek spożywali znaczne ilości ryb.
Karpie z hodowli stawowej mają znacznie szersze ciało i mocno wygrzbiecone, czasem jest ono pokryte łuskami w pełni, czasami łuski występują nielicznie w określonych miejscach (karp lustrzeń), czasami są całkowicie bezłuskie (w przypadku golca). W ubarwieniu odmian hodowlanych mamy do czynienia z różnorodnością. W przewadze karpie posiadają odcień żółtobrązowy, przy czym barwa grzbietu jest ciemniejsza niż na wysokości linii bocznej, natomiast w okolicach podbrzusza biaława. Niewielkie karpie są bardzo podobne do karasi, ale różnią się od nich czterema wąsikami rosnącymi w kącikach mięsistych warg. Niewskazane jest zarybianie karpiem hodowlanym rzek, dlatego że przyzwyczajone do dogodnych warunków pokarmowych mają w warunkach dzikich duże problemy i wzrasta konkurencja pokarmowa, są też mniej odporne na choroby występujące w rzekach. Karp ma ogromne znaczenie gospodarcze, a najbardziej poszukiwane są osobniki posiadające wagę od 1,5-3 kg. Są niezwykle atrakcyjne z tytułu sportowego połowu, choć należą do niezwykle kapryśnych i płochliwych ryb. Zaczynają intensywnie żerować już przy temperaturze 10 stopni Celsjusza i dobre rezultaty osiąga się przy połowach jesiennych. Wtedy to dobrze żerują przez cały dzień, latem natomiast dobrych brań należy się spodziewać z samego rana, wieczorem i nocą. Skutecznymi metodami połowu karpia są metoda spławikowa i gruntowa (z koszyczkiem lub sprężyną zanętową). Nie wiadomo jaka sztuka weźmie, dlatego warto używać stosunkowo wytrzymałe żyłki 0,18-0,20 i specjalne karpiowe haczyki. Dobrze biorą na przynęty roślinne (ciasta, makaron, ziarna kukurydzy), zwierzęce i kulki proteinowe, które nawleka się na tzw. ''włos''.  
Karpie lubią wszystko co słodkie i posiada takiż aromat (miód, truskawki, karmel).

Uwaga: Wymiar ochronny karpia wynosi 30 cm (nie dotyczy rzek), nie obejmuje go okres ochronny. W ciągu doby dozwolony jest połów 3 sztuk !