Brzana (barbus barbus) - zamieszkuje zazwyczaj duże europejskie rzeki, za wyjątkiem krajów skandynawskich, Irlandii i basenu Morza Śródziemnego. Budowa ciała, zwłaszcza spłaszczony brzuch i mięsiste, dolnie ustawione wargi zaopatrzone w 2 pary wąsów wskazują na żerowanie ryby w strefie przydennej. Odcinki rzek, gdzie występuje twarde dno i bystry, głęboki nurt, nazwane zostały krainą brzany. Preferuje ona dno wyścielone gruboziarnistym żwirem lub kamieniami. Umięśniony pysk pozwala rybie wywracać podłoże dna i wybierać pokarm, który stanowią skorupiaki i larwy owadów. Brzany rosną bardzo wolno, przykładem są osobniki liczące sobie ok. 20 lat przy masie 2-2,5 kg i długości ponad pół metra. Przy sprzyjających warunkach dorasta nawet do ponad 8 kg, ale dno musi być wyjątkowo żyzne tzn. bogate w pokarm. Takie warunki zdarzają się dziś wyjątkowo rzadko, a wpływa na to regulacja rzek, ich czystość, stawianie zapór. Brzany żerują stadnie, kiedy to kierując się pod prąd wody przeczesują dno. Tarło przypada na miesiąc czerwiec, a odbywa się w stosunkowo płytkim nurcie. Złowienie brzany jest dużym przeżyciem. Wędkarz musi posiadać stosunkowo mocny sprzęt i duże doświadczenie, szczególnie łowiąc sztuki większe 1,5-2,5 kg. Branie brzany jest dość gwałtowne i przypomina zaczep. Można łowić te ryby na przepływankę ze spławikiem lub metodą gruntową. Dobrą przynętą są robaczki czerwone (pęczek), larwy chruścików tzw. ''kłódki'', ser żółty pokrojony w niewielkie kosteczki i małe martwe rybki. Mięso brzany jest bardzo smaczne, wyjątek stanowi okres jej tarła kiedy to nie nadaje się ono do spożycia. Niestety jest bardzo ościste.

Uwaga: Wymiar ochronny brzany wynosi 40 cm, nie wolno łowić ryby w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca. W ciągu doby możemy złowić i zabrać 3 szt. brzany !