Witamy dzisiaj Panią Wiosnę. Nie tylko w kalendarzu ale też w parkach, ogrodach i oczywiście nad wodą.

   Nareszcie długa i mroźna zima ustępuje.Topniejący śnieg i lód odsłania destrukcyjną działalność zimy. Odkrywamy końcowy efekt zimowej przyduchy *).

   Wiele czeka nas pracy aby usunąć jej skutki i odbudować na nowo rybostan wody. A ile jest zbiorników wodnych, gdzie przyduchy nie zauważamy? Zapewniam, że dużo.

   Przykładowe zdjęcia efektów przyduchy na stawie przy ul. Królewieckiej nadesłał nam kolega wędkarz Paweł Okoń.

  *)  Na przyduchy narażone są najczęściej niewielkie zbiorniki wodne (szczególnie bezodpływowe) zawierające mało rozpuszczonego tlenu. Mechanizm powstawania przyduchy jest dość prosty, niemniej jednak trudny do przewidzenia.

Przyducha zimowa powstaje wskutek rozkładu materii organicznej oczywiście z udziałem tlenu, co po jakimś czasie zaowocuje jego ubytkiem do poziomu, który dla ryb jest niebezpieczny bądź nawet śmiertelny. Równolegle w wodzie wzrasta ilość dwutlenku węgla, który jest antagonistą tlenu, utrudniającym rybom oddychanie - nawet jeśli tlen w wodzie jest rozpuszczony, to CO₂ obniża radykalnie utlenowanie hemoglobiny. Po upływie pewnego czasu (godzina, dzień, tydzień) przyducha wybucha, zabijając większość organizmów żywych. Teoretycznie można taką wodę natlenić (pompy powietrza), ale skąd wziąć energię do ich napędzania? Likwidowanie przyduchy winno następować jak najszybciej w czasie...

   Wiercenie otworów (20cm) przez wędkarzy niewiele pomaga, ponieważ tlen posiada bardzo małe zdolności dyfuzyjne. A małe otwory szybko zamarzają. W zbiornikach należy utrzymywać w stanie nie zamarzniętym kilka lub kilkanaście oznakowanych przerębli w celach kontrolnych. Po stwierdzeniu zmian w cyklu biologicznym zbiornika (podpływanie do przerębli znacznych ilości owadów wodnych) należy niezwłocznie przystąpić do usuwania śniegu z tafli lodowej celem umoż1iwienia przedostania się do wody większej i1ości promieni słonecznych.
   Oprócz pasmowego odśnieżania zbiorników w układzie północ-południe, korzystnym byłoby wprowadzenie na stałe częściowego odśnieżania pokrywy lodowej. Zbiorniki płytkie ze znaczną, zawartością mułu na dnie, wymagają, większej powierzchni oczyszczonej ze śniegu do przenikania światła. Dlatego też celowym jest dodatkowe zamiatanie śniegu ze świeżo odgarniętych pasów.  Przeręble mające  spełniać funkcję napowietrzania wody należy zaopatrzyć się w odpowiednią ilość słomy lub trzciny i w wybite przeręble wstawić tzw.,,korki”.

Długa, mroźna i śnieżna zima sprzyja powstaniu przyduchy. W płytkich bezprzepływowych zbiornikach kucie przerębli nie natleni wystarczająco zbiornka. Zamiatanie lodu nie uruchomi procesu fotosyntezy w stopniu wystarczającym, chociażby dlatego, że wiele roślin na okres zimy całkowicie zamiera. Walka z zjawiskiem przyduchy jest beznadziejna.